เซี่ยเจิ้งมองหลินจือที่จ้องเขาตาเป็นประกาย ก็อดหัวเราะไม่ได้
“กำลังคิดอะไรอยู่ล่ะ ว่ามาสิ!”
หลินจือไม่คิดปิดบัง เธอเอนหลังพิงโซฟาอย่างสบาย ๆ
“ฉันตุนเสบียงไว้หน่อย อยากเอาไปเก็บไว้ในห้องใต้ดินของคุณ”
“เอามาสิ ห้องใต้ดินเย็นและแห้ง เก็บข้าวกับแป้งไว้ก็ไม่เสีย คืนนี้ตอนเธอมาค่อยขนมาด้วยกัน
ฉันจะกวาดห้องใต้ดินเตรียมไว้ก่อน”
พอเห็นเซี่ยเจิ้งตอบตกลง หลินจือก็ไม่เกรงใจ “ได้เลย ขอบคุณนะคะ!”
เซี่ยเจิ้งยิ้มแล้วลุกขึ้น “ไปกันเถอะ การประชุมกำลังจะเริ่มแล้ว คราวนี้ผู้บริหารระดับสูงของโรงงานมาครบ
เธอตามฉันมา รับรองว่าต้องมีเรื่องใหญ่แน่”
ได้ยินดังนั้น หลินจือก็ดื่มมอลต์สกัดที่เหลือจนหมดรวดเดียว ก่อนลุกตามเซี่ยเจิ้งไปยังห้องประชุม
“เอ่อ แล้วเรื่องใหญ่ที่ว่าคืออะไรเหรอ?”
เซี่ยเจิ้งส่ายหน้า
“ไม่รู้เหมือนกัน คราวนี้ผู้บริหารระดับสูงมาร่วมกันหมด แถมจัดงานเป็นเรื่องเป็นราวขนาดนี้ คงไม่ใช่เรื่องเล็ก
แต่ก็อาจเป็นไปได้ว่า ผู้อำนวยการคนใหม่อย่างกัวซวงเฉวียนว่างจนหาเรื่องทำก็ได้”
ทั้งคู่หัวเราะพรืดออกมา ด้วยนิสัยการทำงานของกัวซวงเฉวียน ก็มีความเป็นไปได้จริง ๆ
เพิ่งเดินมาถึงหน้าห้องประชุม ทั้งสองก็เจอเซี่ยไป๋พอดี
เซี่ยไป๋มากับรองผู้อำนวยการโรงงานฝ่ายเทคนิค
เมื่อเห็นเซี่ยเจิ้งกับหลินจือก้มหน้าคุยกัน เซี่ยไป๋ก็รู้สึกว่าบรรยากาศระหว่างคนทั้งคู่ดูไม่ธรรมดาเอาเสียเลย
เซี่ยไป๋รู้สึกอึดอัดใจอย่างยิ่ง เซี่ยเจิ้งมีเบื้องหลังทางกองทัพ
ความสามารถส่วนตัวก็โดดเด่น หากยังได้แต่งงานกับภรรยาที่คอยสนับสนุนอย่างหลินจืออีก