ถัง กั๋วอันจัดให้หลินจือไปช่วยเซี่ยเจิ้งพอดี เซี่ยเจิ้งเพิ่งเข้ารับตำแหน่งรองผู้อำนวยการโรงงานฝ่ายผลิต
งานจุกจิกมากมาย ไม่มีใครอยากรับไปทำ
สุดท้ายจึงตกมาอยู่กับหลินจือ
นางไม่ปฏิเสธ รับสมุดบันทึกกับสมุดจดรายงานการประชุมที่โรงงานแจกมา แล้วตรงดิ่งไปยังห้องทำงานของเซี่ยเจิ้ง
ถัง กั๋วอันมองตามแผ่นหลังของหลินจือ ในใจอดคิดไม่ได้ว่า การประชุมยังเหลืออีกตั้งชั่วโมงครึ่ง จะรีบไปทำไมกัน?
นางอยากเรียกหลินจือไว้ แต่ฝีเท้าของอีกฝ่ายเร็วเหลือเกิน พริบตาเดียวก็ลับตาไปแล้ว
นางยักไหล่ ไม่ได้สั่งให้ใครไปเรียก ปล่อยให้หลินจือทำความคุ้นเคยกับผู้อำนวยการโรงงานคนใหม่ก็ดีเหมือนกัน
คิดถึงตรงนี้ นางก็นึกถึงเจ้าหน้าที่ธุรการที่เพิ่งรับเข้ามาคราวนี้ พวกเขาไม่ค่อยคุ้นเคยกับรองผู้อำนวยการโรงงานหลายคน ให้ไปทำความคุ้นเคยกันไว้ก็ดี
ช่วยรองผู้อำนวยการโรงงานจัดเอกสาร ช่วยงานเล็ก ๆ น้อย ๆ บ้างก็ได้
คิดได้ดังนั้น นางจึงส่งเจ้าหน้าที่ธุรการหลายคนออกไป
ทางด้านหลินจือ ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า หยิบชิ้นส่วนจากกรมทหารที่เก็บไว้ในมิติออกมาชิ้นหนึ่ง
จากนั้นก็ใส่ที่อยู่หลายแห่งที่เซี่ยซานจินให้มาไว้ในกระเป๋า แล้วเคาะประตูห้องทำงานของเซี่ยเจิ้ง
เซี่ยเจิ้งเพิ่งมาถึงที่ทำงาน ก้นยังไม่ทันอุ่นเก้าอี้ ก็เห็นหลินจืออยู่หน้าประตูแล้ว
เขารีบลุกขึ้นมาต้อนรับ พร้อมผายมือเชิญนางเข้าไปด้านใน
“มาแต่เช้าเชียว วันนี้เธอรับผิดชอบงานของผมหรือ?”
หลินจือเลิกคิ้ว สบตาเซี่ยเจิ้ง “อืม ฉันรับผิดชอบเธอ จะให้รับผิดชอบไปตลอดชีวิตก็ยังได้”