หลินซูเลือกปากกาหมึกซึมสีเงินจากสองด้าม ส่วนด้ามสีดำยกให้หลินฉางซง
หลินลี่เซี่ยมองภาพครอบครัวที่กำลังมีความสุขกลมเกลียวกัน ก่อนจะค่อย ๆ กลับเข้าห้องของตัวเอง
หลินจือเห็นได้ชัดว่าไม่ได้ซื้อของให้นาง อยู่ต่อก็มีแต่จะทำให้ตัวเองขายหน้า
หลินจือนี่ช่างเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นจริง ๆ ก็แค่ครั้งก่อนเธอแอบเข้าไปในห้อง แล้วค้นตู้ดูเท่านั้นไม่ใช่หรือ?
เหตุใดถึงยังจำฝังใจมาจนถึงตอนนี้? หลินลี่เซี่ยยิ่งคิดก็ยิ่งน้อยใจ ขอบตาแดงก่ำ
นางได้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง แต่กลับเจอแต่เรื่องไม่ราบรื่น ทุกสิ่งที่คุ้นเคยจากชาติก่อนล้วนมุ่งหน้าไปในทิศทางอื่น
หลินลี่เซี่ยปลอบใจตัวเอง อย่างน้อยนางก็ได้งานที่โรงงานช่างกล แม้จะเป็นแค่พนักงานชั่วคราวก็ตาม
แต่สิ้นเดือนนี้นางก็จะแต่งงานกับเซี่ยไป๋แล้ว ชีวิตคงดีขึ้น
สามทุ่มครึ่ง หลินจือแอบออกจากตึกพักรวม มุ่งตรงไปยังเรือนเล็กของเซี่ยเจิ้ง
เมื่อมาถึงหน้าประตูเรือนเล็กของเซี่ยเจิ้ง นางก็หยิบยาถอนพิษกับข้าวของที่ซื้อให้เขาจากนครเซี่ยงไฮ้ออกจากมิติ แล้วยัดทั้งหมดใส่กระเป๋าสะพายข้าง
ขณะกำลังจะเคาะประตู นางเหมือนได้ยินเสียงคนกระซิบคุยกัน
หลินจือชะงักฝีเท้า เอียงหูฟังอย่างตั้งใจ เสียงนั้นดูเหมือนจะดังมาจากเชิงกำแพงด้านตะวันออก
นางย่องฝีเท้าให้เบาลง แล้วค่อย ๆ เดินไปทางนั้น
เห็นโจรสองคนกำลังชะโงกหน้าชะเง้อมอง ปีนขึ้นกำแพงด้านตะวันออกของบ้านเซี่ยเจิ้ง เตรียมจะกระโดดเข้าไป