บทที่ 55 【หมู่บ้านฉีอวี่】ศีรษะ
“บ้าเอ๊ย ศพพวกนี้น่าขนลุกเกินไปแล้ว!”
“ยังดีที่พวกมันขยับไม่ได้”
เมื่อทุกคนเดินลึกเข้าไปในหมู่บ้าน ความหวาดกลัวก็สงบลงเล็กน้อย
เพราะไม่นานพวกเขาก็พบว่า ชาวบ้านที่ถูกแขวนไว้หน้าบ้านของตัวเองนั้น ที่จริงแล้วไม่ได้มีชีวิตอยู่
พวกเขาเป็นเพียงศพที่ถูกฆ่าตาย แล้วจงใจจัดท่าให้เป็นแบบนั้น
ทุกคนเดินกันไปราวสิบกว่านาที จู่ ๆ หนิงชิวสุ่ยก็หยุดอยู่หน้าตึกเล็กหลังหนึ่งที่ถูกทิ้งร้างมานาน
ตึกเล็กหลังนี้สร้างด้วยอิฐผสมปูนซีเมนต์บางส่วนทั้งชั้นบนและชั้นล่าง ภายในมีใยแมงมุมอยู่ทั่วทุกแห่ง ฝุ่นในห้องจับตัวหนาเป็นชั้น ดูเหมือนไม่มีใครอาศัยอยู่มานานแล้ว
ที่นี่ไม่มีศพถูกแขวนอยู่
“ที่นี่แหละ”
หนิงชิวสุ่ยกล่าว
พวกเขาเดินไปอยู่ใต้ชายคา เพื่อความปลอดภัย หนิงชิวสุ่ยจึงหยิบหยกเลือดที่พกติดตัวออกมาโดยเฉพาะ
หยกเลือดเปล่งแสงสีแดง ไม่สว่างจ้าหรือริบหรี่เกินไป หนิงชิวสุ่ยเดินสำรวจไปทั่ว แต่จู่ ๆ หยกเลือดในมือก็ปรากฏรอยร้าวขึ้น
หนิงชิวสุ่ยไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม
เขารู้ว่าการใช้หยกเลือดมีจำนวนครั้งจำกัดเช่นกัน
ไป๋เซียวเซียวเคยบอกเขาแล้วว่า วัตถุภูติผีทุกชิ้นที่ได้มาจากหลังประตูเลือดล้วนมีจำนวนครั้งในการใช้จำกัด
โดยทั่วไป วัตถุภูติผีที่ทรงพลังจะใช้ได้ไม่เกินสามครั้ง
ส่วนวัตถุภูติผีชนิดพิเศษที่มีอยู่เพียงไม่กี่ชิ้น เช่น หยกเลือด สามารถกระตุ้นใช้งานได้หลายครั้งกว่า แต่ก็ไม่ได้ใช้ได้ไม่จำกัด