หวังอี้เฟิงพุ่งไปด้านหลังตำรวจนายนั้นเป็นคนแรก จ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์เขม็ง
“เจอจริงหรือ? มีรถที่โผล่มาอีกครั้งแถวนั้นหลังจากมีคนแจ้งความจริงหรือ?!”
คนที่เขาเชิญมา ตัวเขาแบกความกดดันไว้เต็มบ่า
ถ้าเจอเบาะแสสำคัญจริง... ก็ได้กอบกู้ศักดิ์ศรีครั้งใหญ่!
ตำรวจนายนั้นเพิ่งเคยเห็นหัวหน้าหวางตื่นเต้นขนาดนี้ เอียงตัวหลบลมหายใจแรงๆ ของอีกฝ่าย
เขาเลื่อนเมาส์ “ใช่ครับ หัวหน้าหวางดูนะครับ เพราะถนนว่างซานห่างจากจุดพบศพเป็นสิบกว่าโล ตอนนั้นไม่ได้ตรวจดูทีละเฟรม ก็เลยไม่รู้ว่ารถคันนี้หายไปจากกล้องแล้วมาโผล่บนถนนเส้นเดิมหลังจากมีคนแจ้งความไม่นาน”
ด้านหลังหวังอี้เฟิงมีคนมุงวงหนึ่งแล้ว
ทุกคนเห็นรถสีดำในวิดีโอเลือนหายจากเลนส์กล้อง และกลับมาปรากฏบนถนนเส้นเดิมหลังแจ้งความไม่นานอย่างบังเอิญ
ใจเต้นรัวด้วยความตะลึง
แล้วพากันหันขวับไปมองถังชงที่ยืนอยู่ไม่ไกล
เบาะแสที่ฟังดูพิลึกนี้เป็นเรื่องจริง!
แถมยังถูกคนเพิ่งมาที่โรงพัก เป็นที่ปรึกษาที่ถูกเรียกขานค้นพบเข้า!
หวังอี้เฟิงกลั้นยิ้มไม่อยู่ ตวาดว่า “สืบ! สืบข้อมูลเจ้าของรถมาให้ฉันเดี๋ยวนี้!”
พูดจบก็เห็นพวกนั้นจ้องถังชงตาเป๋ง
จ้องจนถังชงเริ่มอึดอัด
เขาเลยคำรามอย่างดุเดือด “แยกย้ายกันไป! ไม่มีอะไรทำกันหรือไง? ยุ่งมาตั้งนานยืด ผลงานยังไม่เท่าคุณถังมาวันเดียว ไม่อายกันบ้างหรือไง? ยังไม่รีบไสหัวไปอีก!”
ถึงจะโดนด่า แต่ไม่มีใครกลัวหรอก
ก็ใครจะไปด่าไปยิ้มแบบนั้นล่ะ หางตาย่นลึกจนหนีบยุงตายได้!