พี่หนูใหญ่สบถ "เงียบหน่อย! ไม่อร่อยด้วย ใครจะกินหางพวกแกกัน?"
ฟังคำพูดนี้...นี่เคยชิมมาแล้วงั้นเหรอ?!
หนูสองตัวหุบปากทันที พร้อมฟังคำสั่ง
ถังชงถามอย่างจนใจ "เมื่อคืนพวกแกเห็นคนที่ฝังศพหรือเปล่า? หน้าตาเป็นแบบนี้ใช่ไหม?"
เธอยื่นภาพวาดให้หนูสองตัวดู
หนูสองตัวผงกหัวไม่หยุด
"คนนี้แหละคนนี้! น่ากลัวมาก ดึกๆ ดื่นๆ ไม่นอนมาขุดดิน แถมยังฝังพวกเดียวกันเอง!"
"หนูอย่างข้าเป็นหนูที่ดี ไม่เคยทำแบบนี้กับหนูตัวอื่นมาก่อน!"
เหล่าสายลับยืนยันซ้ำสอง
ฆาตกรก็คือคนที่เธอวาดนี่แหละ
ถังชงถามอีกว่า "นอกจากฝังศพแล้ว เขาทำอะไรอีกไหม หรือพูดอะไรบ้าง? มาจากทางไหน? จอดรถไว้ตรงไหนของลานโล่ง? แล้วออกไปจากทางไหนตอนกี่โมง?"
หนูฉลาดกว่าแมลงสาบมาก
เธอถามรัวเป็นชุด หนูสองตัวก็ตอบได้ลื่นไหลมาก
เกือบจะเหมือนกับคดีปีที่แล้วทุกประการ
ฆาตกรฝังศพแล้วกลับไปที่รถ เอาท่อนล่างออกมาโยนลงถังขยะ
รถจอดอยู่ในลานโล่ง จนกระทั่งมีคนพบศพถึงได้ออกไป
เหมือนกำลังยืนยันว่าศพจะต้องถูกพบ
อีกทั้งยังเหมือนจงใจสร้างวิกฤต สนุกกับการหลบหนีใต้จมูกตำรวจ
"เขาไม่ได้พูดนะ แค่ยืนข้างศพมองอยู่นาน แล้วก็ถ่ายรูปตลอดเลย สว่างมากด้วย"
หนูจ้าวใหญ่เถียงคำพูดของน้องชาย
"พูดสิ ตอนที่เขาถ่ายรูป กระเป๋ากางเกงไม่ได้ดังขึ้นเหรอ? เขายังรับสาย แล้วก็พูดด้วย!"
ถังชงชะงัก
โทรศัพท์สองเครื่อง? ก็จริงนะ ต่อให้ใจกล้าแค่ไหนก็คงไม่เก็บหลักฐานการฆ่าคนไว้ในโทรศัพท์ที่ใช้ประจำ
และคงไม่พกติดตัวตลอดเวลา แต่น่าจะซ่อนไว้ที่ไหนสักแห่ง