ฮี่ ๆ พี่ถัง "ขอร้อง" พวกมันอยู่ล่ะ
เหล่าแมลงสาบรู้จังหวะหยิบชัย รีบไต่ลงมาตามข้อเท้า หมอบอยู่บนพื้น
ถังชงถอนหายใจเฮือก หยิบลูกอมกับขนมปังมาตอบแทนพวกมัน
แมลงสาบทั้งแปดตัวกินกันอย่างเอร็ดอร่อย
มีเพียงตัวเดียวที่ฝืนสัญชาตญาณ ไม่ยอมกิน แต่รีบรายงานผลเมื่อคืนให้ถังชงฟังก่อน
หนึ่งศูนย์เจ็ดบอกว่าชั้นหนึ่งไม่มีอะไรผิดปกติ
ชั้นสองก็มีแค่สองห้องที่มีคนอยู่
"พี่ถัง คนร้ายที่พี่สั่งให้จับตาดู เขากลับถึงห้องก็นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ทำอะไรบางอย่าง แล้วออกไปตอนตีหนึ่ง กลับมาตอนฟ้าใกล้สว่าง"
ก็ตรงกับที่ชเวยอนอุกพูด
ถังชงกำลังนึกว่าไร้วี่แวว รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย
หนึ่งศูนย์เจ็ดก็พูดต่อ "เขากลับมาก็ไม่ได้นอน ถือมือถือดูอะไรอยู่ ดูอย่างตั้งอกตั้งใจ ดูอยู่ตั้งนานถึงเอาไปซ่อนในโซฟา"
ถังชงตื่นตัวขึ้นทันที "ซ่อนในโซฟา?"
หนึ่งศูนย์เจ็ดพยักหน้า แล้วหันไปบอกแมลงสาบตัวที่กำลังกินอย่างเอร็ดอร่อยที่สุด "พี่สี่สิบเจ็ด เมื่อคืนพี่เฝ้าคนร้ายคนนั้น เล่าให้พี่ถังฟังหน่อย"
พี่สี่สิบเจ็ดเงยหน้าขึ้นอย่างอาลัยอาวรณ์ "ก็ในห้องเขามีโซฟาตัวเล็ก ๆ เขาเอามือคลำข้างใต้ด้านขวา แล้วก็คลิกเดียว กล่องเล็ก ๆ ก็เด้งออกมา แล้วเขาก็เอามือถือซ่อนในนั้น แล้วก็เอาผ้าห่มปิด"
ถังชงตาสว่างวาบ นั่นคือมือถือที่ชเวยอนอุกใช้ถ่ายภาพศพโดยเฉพาะ!
ถ้าค้นเจอจากห้องนอนของเขา
ต่อให้เขาจะพูดอย่างไร ก็ล้างข้อสงสัยไม่ได้!