คำพูดนี้กลับทำให้ตู้จิ่นฉีและหวังอี้เฟิงเป็นห่วงที่สุด
ต้องรู้ว่าชเวยอนอุกไม่ใช่แค่คุณชายแห่งตระกูลชเว แต่ยังเป็นผู้ต้องสงสัยรายสำคัญในคดีฆาตกรรมต่อเนื่อง การถูกเขาจับตามองไม่ใช่เรื่องดีแน่
ทว่าในสายตาของถังชงไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย
นางกล่าว “ฉันเพียงสืบค้นหาฆาตกรที่แท้จริง หากล่วงเกินประธานชเวผู้ลูก ท่านจะลงโทษฉัน ฉันก็ไม่มีอะไรจะแก้ตัว”
ชเวยอนอุกอ้าปาก ยังไม่ทันได้พูด
ตู้จิ่นฉีรีบกล่าวก่อน “ประธานชเวผู้ลูก เรื่องนี้ผมเป็นคนขอให้คุณถังทำ หากเป็นการเข้าใจผิด ผมขอลองรับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียว”
หวังอี้เฟิงก็กล่าวเสริม “คุณถังคือที่ปรึกษาพิเศษที่ผมเชิญมาไขคดี ทุกอย่างไม่เกี่ยวข้องกับเธอ”
ถังชงชะงักเล็กน้อย มองไปยังทั้งสอง
ทั้งสองเพียงส่งสายตาสื่อว่า “วางใจได้” มาให้
ตราบใดที่พวกเขายังอยู่ ยังไม่จำเป็นต้องให้เด็กสาวอย่างเธอยืนแถวหน้า
ชเวยอนอุกโกรธจนหัวเราะ “คนโรงพักพวกคุณนี่สามัคคีดีจริง”
“พอได้แล้ว!”
ชเวซึงฮงตวาดกร้าว กล่าวต่อ “บ้านฉันยังไม่ถึงคราวให้พวกชอบเสแสร้งสร้างเรื่องมาระราน!”
ถังชงขมวดคิ้ว
นางกำลังจะเอ่ยบางอย่างต่อไป เพื่อยั่วโทสะชเวยอนอุก
แต่อีกฝ่ายกลับทนไม่ไหว กล่าวขึ้นก่อน “ท่านพ่อ ในเมื่อคนโรงพักสงสัยลูก ก็ให้พวกเขาหาไป อย่างไรเสีย ก็ไม่มีทางพบอะไร”
ชเวซึงฮงจ้องลึกไปที่ชเวยอนอุก
ชเวยอนอุก “ท่านพ่อ เชื่อลูกเถอะ”
ชเวซึงฮงส่งเสียงฮึ่มฮั่มหนักๆ ในที่สุดก็โบกมือ ฝืนใจยินยอม