ยุงก็เริ่มส่งเสียงหึ่ง ๆ ขึ้นมา
“พวกเราเก่งที่สุดชัด ๆ! พวกเราเก่งที่สุด!”
ฝ่ายแมลงสาบมีน้อยกว่า ได้แต่อุบอิบพึมพำ รอให้ปลอกไข่ของพวกมันฟักออกมาเป็นแมลงสาบตัวเล็ก ๆ แล้วค่อยตัดสินแพ้ชนะกัน!
ถังชงรู้สึกปวดหัวตุบ ๆ
เธอปรามสี่เภทภัยอีกครั้ง พอเห็นพวกมันหยุดแล้ว จึงพูดว่า “พวกแกทุกฝ่ายเก่งทั้งนั้นแหละ ไม่มีใครด้อยกว่าหรือเก่งกว่าใคร”
หนูฉลาดแถมอายุยืน เหมาะกับการไล่ล่าคดีเก่า ๆ
แมลงสาบมีชีวิตทรหด ในเมืองบอกได้เลยว่ามีอยู่ทุกหนทุกแห่ง และถนัดปฏิบัติการยามค่ำคืน
ส่วนแมลงวันกับยุง แม้สติปัญญาจะตามไม่ทัน แล้วก็เป็นสายพันธุ์ตามฤดูกาล
แต่พวกมันบินได้
สะกดรอยคนได้ ตรวจค้นพื้นที่กว้างได้
ขนาดยุงยังโจมตีคนได้อีกด้วย
“พวกแกเป็นอะไรที่ขาดใครไปไม่ได้เลย สำคัญกับฉันมาก ๆ ทุกฝ่าย เพราะฉะนั้น…”
ถังชงเว้นจังหวะนิดหนึ่ง มองสี่เภทภัยที่ตั้งใจฟังอย่างมาก แล้วพูดต่อว่า “อย่าทะเลาะกัน และยิ่งห้ามตีกัน สิ่งที่ฉันหวังคือเราจะได้ร่วมมือกันไขคดีมากขึ้น ช่วยเหลือคนได้มากขึ้น ไม่ใช่มาคอยสร้างปัญหาขัดแย้งกันเองภายในไม่หยุด”
สี่เภทภัยยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกละอาย
ต่างก้มหน้าลง
“ครับ พี่ถังจื่อ พวกเราจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว”
ถังชงยิ้มบาง “เข้ามาเถอะ ฉันจะหาของอร่อย ๆ ให้กิน”
พูดกันตามตรง พวกมันก็แค่นิสัยเด็ก ๆ
พออธิบายเหตุผลให้เข้าใจ แล้วให้ “ลูกอม” สักหน่อย พวกมันก็เชื่อฟังไม่ดื้อไม่ซนเลย
ถังชงเข้าบ้านไป ใช้กุญแจเปิดห้องหนึ่งก่อน ภายในนั้นมีกล่องแก้วใหญ่เลี้ยงหนอนแมลงวันไว้เต็มไปหมด