เรดาร์บนเรือเทอร์ฟิวไม่พบเรือรบหรือเครื่องบินรบใดๆ นั่นหมายความว่าขีปนาวุธที่โจมตีมาถูกยิงจากระยะอย่างน้อย 350 กิโลเมตรขึ้นไป
ระยะไกลขนาดนี้ ไม่แปลกที่พวกมันจะใช้แอลแอสแซม
ถ้าเป็นแค่ลูกสองสามลูกหรือสี่ลูก โจวหลินคงไม่ตื่นตระหนก เพราะว่าบนเรือเทอร์ฟิวมีทั้งอาวุธอาร์ไอเอ็ม-162 อาร์ไอเอ็ม-116 และปืนใหญ่วัลแคน เอ็มเค 15 ขนาด 20 มิลลิเมตร 6 กระบอก ซึ่งไม่ใช่ของอ่อน
ภายใต้การควบคุมด้วยจิตสำนึกของโจวหลิน สิ่งที่ถูกยิงออกมาก่อนคือขีปนาวุธซีสแปโรว์อาร์ไอเอ็ม-162 ในฐานะขีปนาวุธต่อต้านขีปนาวุธระยะกลางและใกล้ ซีสแปโรว์มีความคล่องแคล่วสูงสุด ด้วยระบบปฏิบัติการที่แข็งแกร่งของเรือเทอร์ฟิว ขีปนาวุธสิบสองลูกแรกพุ่งออกมาหมด รวดเร็วเข้าหาเป้าหมาย!
ในเวลาเดียวกัน ระบบป้องกันชั้นที่สองอย่างแรมอาร์ไอเอ็ม-116 ก็เตรียมพร้อมรออยู่ เมื่อแอลแอสแซมเข้ามาในระยะยิง ไม่ว่า "รุ่นพี่" ซีสแปโรว์จะทำสำเร็จหรือไม่ มันก็รีบพุ่งออกไปพร้อมเสียงดัง!
สุดท้ายคือระบบปืนใหญ่วัลแคนที่ทำงาน ปากกระบอกชี้ไปที่แอลแอสแซม หากซีสแปโรว์และแรม "พลาดเป้า" มันคือความหวังสุดท้ายของโจวหลินและเรือเทอร์ฟิว!
บนผิวน้ำทะเลห่างจากเรือเทอร์ฟิวไม่ถึงสิบกิโลเมตร ขีปนาวุธหลายสิบลูกที่เร็วจนตามองแทบไม่ทันเริ่มไล่ล่ากัน!
โจวหลินเฝ้าดูอย่างเงียบๆ เขาคิดว่าขีปนาวุธต่อต้านขีปนาวุธสามสิบหกลูก แม้จะไม่สามารถกำจัดแอลแอสแซมได้ทั้งหมด อย่างน้อยก็ควรทำลายไปมากกว่าครึ่ง แล้วถูกสกัดด้วยปืนใหญ่วัลแคนอีกรอบ หากเหลือหนึ่งหรือสองลูกก็ยังพอรับได้