20 ลำเอฟ-35ซี;
24 ลำเอฟ/เอ-18เอฟ เครื่องบินรบ;
7 ลำอีเอ-18จี เครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์;
5 ลำอี-2ดี เครื่องบินเตือนภัย;
3 ลำซีเอ็มวี-22บี เครื่องบินขนส่งออสเปรย์;
19 ลำเอ็มเอช-60อาร์/เอส เฮลิคอปเตอร์;
5 ลำเอ็มคิว-25เอ อากาศยานไร้คนขับเติมเชื้อเพลิง;
ยานพาหนะหลายคันรวมถึงรถหุ้มเกราะขนส่งทหาร;
เรือดำน้ำขนาดเล็กสามลำ เรือดำน้ำไร้คนขับหกลำ......
......
พึ่งเติมเสบียงเมื่อวาน น้ำมันเชื้อเพลิงการบินและน้ำมันเบนซินรวม 10,000 ตัน
อาหารและเครื่องปรุงนานาชนิด 6,000 ตัน
ของใช้ในชีวิตประจำวัน 8,000 ตัน
ยาหลายชนิด 50 ตัน
......
“ฮ่าๆ ฮ่าๆ”
ตอนนี้โจวหลินดูเหมือนคนโง่ คนบ้าที่ดีใจจนแทบบ้า!
“ของข้า ของข้า ทั้งหมดเป็นของข้า.....”
บ่ายสามโมง ทหารของเรือเทอร์ฟิวเริ่ม “อำลา” นักท่องเที่ยว สามโมงครึ่งบันไดถูกปิดเพื่อเริ่มการบำรุงรักษาประจำวัน ห้าโมงครึ่ง ทหารที่เข้าร่วมงานเฉลิมฉลองเริ่มลงจากเรือ หกโมง กัปตันและเหล่าหน้าที่ชั้นผู้ใหญ่ยิ้มเดินลงจากบันไดเรือ
หนึ่งทุ่ม เดิมเรือเทอร์ฟิวมีคนกว่าห้าพันคน ตอนนี้เหลือไม่ถึงสามร้อยคน สูงสุดในบรรดาตำแหน่งคือพันโทมาร์กรี ผู้รับผิดชอบฝ่ายการบิน
ถึงจะไม่ได้ไปร่วมงานเฉลิมฉลอง แต่มาร์กรีก็ไม่ได้ทำร้ายตัวเอง เขาชวนทหารหญิงสองนายไปห้องเขา ดื่มเหล้า คุยกัน เต้นรำอะไรประมาณนั้น...... สรุปคือท่าเรือหลวงของเกาะญี่ปุ่น จะให้กลัวอะไรได้อีก
และในขณะที่มาร์กรีกำลังแลกเปลี่ยนอย่างลึกซึ้งกับทหารหญิงสองนายนั้น น้ำทะเลท้ายเรือบรรทุกเครื่องบินก็ปั่นป่วนขึ้นมาอย่างกระทันหัน! ในเวลาเดียวกันสายเคเบิลโลหะที่ทอดยาวไปถึงฝั่งก็ขดตัวดิ้นเหมือนงู ฉับพลันก็หลุดจากเสาหลักผูกเรือ แล้วพันกันหดกลับเข้าไปในตัวเรือ
กว้านสมอยังหมุน “ครืดคราดๆ” ล่ามโซ่ขนาดใหญ่ถูกดึงกลับอย่างรวดเร็ว สมุยักษ์หนักกว่าสามสิบตันถูกลากขึ้นจากน้ำ เสียงดังคลี๊กๆ ถูกเก็บเข้าที่หัวเรือ
เวลาเพียงสิบนาที เรือบรรทุกเครื่องบินเทอร์ฟิวก็เริ่มหมุนตัวอย่างช้าๆ เสียงอันมหึมานี้ในที่สุดก็ดึงดูดความสนใจของทุกคนรอบข้าง รวมถึงคนประเทศพ่อบนเรือรบลำอื่นๆ
“เวรเอ้ย! ทำไมเทอร์ฟิวขยับได้?”
“ยังไม่ได้รับคำสั่งใดๆ เลยนะ!”
“เร็ว! ติดต่อเทอร์ฟิวสิ!”
......
คนบนกองเรือประเทศพ่อต่างงงกับความเคลื่อนไหวของเทอร์ฟิว
เรือบรรทุกเครื่องบินจะเก่งแค่ไหนก็ไปคนเดียวไม่ได้......ถ้าไม่งั้นก็เป็นแค่เป้านิ่ง!
ดังนั้นถ้าเทอร์ฟิวจะออกเรือ กองเรือลำอื่นๆ จะต้องได้รับคำสั่งด้วย แถมพวกมันยังต้องออกเรือก่อนเทอร์ฟิวอีก!
แต่ไม่ว่าคนเหล่านั้นจะพยายามติดต่อเทอร์ฟิวมากแค่ไหนก็ไม่มีการตอบกลับใดๆ หรือว่า——ไม่อยากตอบ?
“ให้ตายเถอะ ติดต่อกระทรวงกลาโหมแผ่นดินใหญ่ บอกว่า......เทอร์ฟิวถูกขโมยไปแล้ว!” กัปตันเรือพิฆาตลำหนึ่งตบราวบันได พูดด้วยความแค้น
ต่างจากเทอร์ฟิวที่มีเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ไม่เคยดับ เรือรบพลังงานธรรมดาขนาดใหญ่ ตั้งแต่กัปตันสั่งสตาร์ทจนถึงขยับจริงๆ อย่างน้อยก็สามถึงห้าชั่วโมง ดังนั้นเมื่อเทอร์ฟิวแล่นออกจากท่าเรือ เรือรบลำอื่นๆ ยังอุ่นเครื่องไม่เสร็จเลย!
บนฝั่ง กัปตันเรือเทอร์ฟิวที่เพิ่งได้รับข่าวและพวกเพิ่งมาถึง
มองเงาเทอร์ฟิวที่ค่อยๆ หายไป กัปตันทั้งคนเป็นอึ้ง จบเห่แล้ว ไม่ว่าสุดท้ายจะหาเทอร์ฟิวเจอหรือไม่ เขาก็จบเห่!
“แจ้งฐานทัพทหารของเราบนเกาะญี่ปุ่น ส่งเครื่องบินรบติดตามเทอร์ฟิว อีกอย่าง เรื่องนี้คนเกาะญี่ปุ่นเกี่ยวข้องแน่นอน ให้พวกเขาส่งเครื่องบินรบด้วย!” กระทรวงกลาโหมประเทศพ่อที่ได้รับข่าวทำงานอย่างรวดเร็ว รัฐมนตรีที่รีบกลับมาออกคำสั่งแรกของเขาทันที แต่เขาก็รู้ดี คงไม่มีโอกาสได้สั่งอีกแล้ว
ข่าวระเบิดขนาดนี้ควบคุมไม่อยู่ โจวหลิน “ขับ” เทอร์ฟิวออกไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ข่าวก็แพร่ไปทั่วโลก และเพราะความต่างเวลา ตอนนี้ชาวเน็ตประเทศเซี่ยถกเถียงกันดุเดือดที่สุด
“ตลกจะตาย เรือบรรทุกเครื่องบินประเทศพ่อหนีโดยไม่บอกลา กับนายพูดได้ไหม เพื่อนลาก่อน!”
“กบฏหรือไง? ฉันพูดมานานแล้วว่าปัญญาประดิษฐ์ไว้ใจไม่ได้ แต่โค้ดดั้งเดิมของปัญญาประดิษฐ์บนเทอร์ฟิวต้องเป็นตัวอักษรสี่เหลี่ยมแน่นอน ดังนั้นมันเลยตัดสินใจกลับคืนสู่รากเหง้า!”
“อะไรกันกลับคืนสู่รากเหง้า ฉันอยากเรียกมันว่าละทิ้งความมืดหันเข้าหาแสงสว่างมากกว่า!”
“ไม่ใช่ฝีมือรัฐบาลเราใช่ไหม? ถ้าใช่ฉันก็ต้องบอกว่า——ทำได้สวย!”
“พวกคุณไม่สนใจหรือตอนนี้เทอร์ฟิวอยู่ที่ไหน? คลิกที่รูปฉันสิดูสดๆ ได้! (ลิงก์เสียเงิน)”
“คนโกงข้างบน คิดว่ามีคนโง่จริงๆ หรือไง?”
“เฮ้ย! ลิงก์อะไรเนี่ย ทำไมเป็นโฆษณาคาสิโนหมดเลย!”
......
ตอนนี้คนที่ตื่นเต้นกว่าเน็ตคือกองทัพและรัฐบาลของแต่ละประเทศ
ประเทศพ่อไม่ต้องพูดถึง ประธานาธิบดีวัยเกือบแปดสิบโกรธจนหัวใจวาย กินยาเม็ดคุมกำเนิดไปหลายรอบแล้วยังพูดสามประโยคไม่จบก็หายใจใหญ่ รัฐมนตรีกลาโหมเช็ดเหงื่อไปพลางเขียนจดหมายลาออกไปพลาง
และนอกเหนือจากประเทศพ่อแล้ว ประเทศอื่นๆ ก็ทำคล้ายกัน ภายนอกปลอบใจประเทศพ่ออย่างมีคุณธรรม แต่ลับๆ ต่างส่งสัญญาณไปยังเทอร์ฟิว อยากรู้ว่าใครกันกล้าหาญขนาดนี้ ถึงขั้นจี้เรือบรรทุกเครื่องบินได้!
ทุกคนคิดว่าเรื่องนี้ต้องเป็นฝีมือกลุ่มมืออาชีพแน่นอน คนธรรมดาไม่สามารถควบคุมเรือบรรทุกเครื่องบินได้ จะเอาแค่ไหนกับเรือบรรทุกเครื่องบินนิวเคลียร์ที่ทันสมัยที่สุดของประเทศพ่อ
แต่เทอร์ฟิวยังคงเงียบทางวิทยุ ไม่ตอบสนองสัญญาณจากฝ่ายใด
บนเทอร์ฟิวที่ตัดคลื่นฝ่าลม คนสามร้อยกว่าคนที่ถูกสั่งให้อยู่รวมถึงพันโทมาร์กรีเกือบทั้งหมดกำลังทุบประตู ทุบหน้าต่างอย่างสุดชีวิต!
หลายคนในนั้นรู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติเป็นคนแรก แต่ยังไม่ทันได้ปฏิบัติการ พวกเขาก็ถูกประตูที่ปิดและล็อกอย่างรวดเร็วขังไว้! เทอร์ฟิวเหมือนตื่นขึ้นมาอย่างกระทันหัน ไม่เพียงจำกัดพื้นที่เคลื่อนไหวของพวกเขา กั้นสัญญาณสื่อสารทั้งหมด ยังลบสิทธิ์ทั้งหมดของพวกเขาโดยตรง นอกจากการใช้แรงทุบประตูหน้าต่างก็ไม่มีทางอื่น
“ออกแรงไปทำไม เหมือนพวกนายจะทุบแตกได้
โจวหลินนั่งอยู่ในห้องกัปตัน ควบคุมเทอร์ฟิวพุ่งเข้าหาน่านน้ำประเทศเซี่ยด้วยความเร็วสูงสุด
ไม่ได้หมายความว่าไม่สามารถเก็บเทอร์ฟิวเข้าไปในพื้นที่จัดเก็บได้ แต่ถ้าทำอย่างนั้นเขาจะตกลงไปในน้ำพร้อมกับคนอื่นๆ บนเรือ ถ้าทำที่ท่าเรือ ตอนนั้นคงถูกปืนนับไม่ถ้วนจ่อหัว!
แม้ออกจากท่าเรือแล้วก็ยังไม่ปลอดภัย จินตนาการได้ว่าประเทศพ่อต้องส่งเครื่องบินรบมาติดตามแน่นอน หรือแม้แต่......
“คงไม่สุ่มใช้อาวุธนิวเคลียร์หรอกมั้ง” โจวหลินคิดในใจ
ตอนนี้ความเร็วเทอร์ฟิวถึง 35 นอต ที่น่าตกใจ เกินความเร็วสูงสุดที่ประกาศไว้ ด้วยความเร็วนี้ เรือรบของประเทศพ่อและเกาะญี่ปุ่นไม่มีลำไหนสกัดกั้นเทอร์ฟิวได้ จะขัดขวางก็ต้องใช้เครื่องบินรบที่เร็วกว่า
ประเทศพ่อมีฐานทัพอากาศทั้งบนเกาะญี่ปุ่นและเกาหลี จากระยะทางและความเร็วปฏิกิริยาประเมินได้ว่า อย่างมากหนึ่งชั่วโมงเครื่องบินรบประเทศพ่อจะปรากฏเหนือหัวโจวหลิน
เมื่อเครื่องบินรบใกล้เข้ามา ถึงแม้หลัง “ซิงค์” แล้วโจวหลินจะควบคุมอาวุธต่างๆ บนเทอร์ฟิวได้ดั่งใจ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะควบคุมเครื่องบินรบบนเรือให้ขึ้นไปสกัดได้ ในแง่หนึ่งก็ได้แต่ถูกโจมตีอย่างเดียว
แน่นอน ประเทศพ่อก็ไม่โจมตีทันทีทันใด ยังไงนี่ก็เป็นเรือรบที่ราวกับทำจากทองคำ แถมตอนนี้บนเรือยังมี “ตัวประกัน” กว่าสามร้อยคน
สี่สิบนาทีต่อมา เครื่องบินรบหลายลำโผล่ออกมาจากเมฆเหนือเทอร์ฟิว ส่งข้อความลงมาหาโจวหลิน:
“นี่คือกองทัพอากาศประเทศพ่อ เทอร์ฟิวด้านล่าง ได้ยินแล้วตอบกลับมา”
......
พูดซ้ำสามรอบ ข้อความที่โจวหลินได้รับก็เปลี่ยนไป: “เทอร์ฟิว ถ้ายังไม่ตอบเราจะใช้มาตรการทางทหาร!”
......
“นี่คือเทอร์ฟิว”
เสียงของโจวหลินผ่านวิทยุปรากฏในหูของหน่วยงานและบุคคลนับไม่ถ้วนที่กำลังแอบฟัง เขาเพิ่งพูดไปหนึ่งประโยค เครื่องบินรบประเทศพ่อเหนือหัวก็สั่งให้เขาปิดระบบพลังงานเทอร์ฟิว จอดรอ ถ้าไม่ทำตามพวกเขาจะโจมตีทางอากาศ
“โจมตีทางอากาศงั้นเหรอ?” โจวหลินยิ้ม ส่งวิดีโอเจ้าหน้าที่ทหารประเทศพ่อใต้กล้องวงจรปิดขึ้นอินเทอร์เน็ตทันที ทำให้ประเทศพ่อตั้งตัวไม่ติด
“ให้ตายเถอะ!”
ประธานาธิบดีประเทศพ่อกลืนยาเม็ดคุมกำเนิดอีกกำมือ คำราม: “ให้พวกมันรีบเอาแผนมาให้ฉัน นอกจากการใช้ระเบิดนิวเคลียร์ แผนไหนก็ได้ที่ใช้ได้ ทุกแผน!”