"พ่อแกไปโรงฆ่าสัตว์แล้ว คงจะกลับมาตอนเย็น"
เฉิงหย่าลี่พาโจวหลินกับอ้ายปิง หยางฉีฉีเข้าไปในบ้าน ไฮ่จื่อหมานั่งยองๆ อยู่หน้าประตูอย่างรู้งาน
ห้องของโจวหลินอยู่ชั้นสอง เฉิงหย่าลี่จัดที่พักให้อ้ายปิงกับอีกคนไว้ห้องติดกัน
"ปิงปิง แฟนแกฐานะดีไม่เบานะ" พอปิดประตูเท่านั้นแหละ หยางฉีฉีก็อุทานออกมาเบาๆ
ก็ไม่ผิดหรอก
ภายนอกบ้านตระกูลโจวดูเรียบง่าย แต่ภายในไม่ว่าจะเป็นการตกแต่ง เครื่องใช้ไฟฟ้า หรือเฟอร์นิเจอร์ ล้วนไม่แพ้เมืองใหญ่เลยสักนิด สิ่งนี้ทำให้อ้ายปิงใจเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง มีฐานะแบบนี้บางทีอาจจะควรเก็บไว้พิจารณาอีกสักหน่อย ถ้าโจวหลินไม่มีน้องสาวคนนั้นก็คงจะดีไม่น้อย
"เล่าให้แม่ฟังให้ละเอียด ว่าเรื่องมันเป็นยังไงกันแน่?" พอปิดประตู เฉิงหย่าลี่ก็ถามโจวหลินเสียงเบา
"แม่ เรื่องมันยาว..."
"งั้นก็พูดสั้นๆ สิ!" เฉิงหย่าลี่จ้องเขม็ง
"แม่ เกิดใหม่ เกิดใหม่ เข้าใจไหม?" โจวหลินขยี้ขมับ เขาไม่คิดจะโกหกเฉิงหย่าลี่ ไม่เช่นนั้นต่อไปคงยากที่จะให้พ่อแม่ยอมร่วมมือโดยไม่มีเงื่อนไข
สิบกว่านาทีต่อมา
"งั้น...แกก็...ตายมาแล้วครั้งหนึ่งงั้นเหรอ?" เฉิงหย่าลี่ไม่สนใจอะไรทั้งวันสิ้นโลก ภัยพิบัติ เธอรู้แค่ว่าโจวหลินตายไปแล้วครั้งหนึ่ง และยังถูกผู้หญิงคนนั้นอย่างอ้ายปิงคิดคบคิดกับคนอื่นผลักตกหน้าผาอีกต่างหาก!
"แม่ จะทำอะไร?" โจวหลินรีบรั้งตัวเฉิงหย่าลี่ไว้
"จะทำอะไร? แม่จะไปฆ่าแม่ตัวแสบคนนั้นตอนนี้เลย!" เฉิงหย่าลี่ตาแดงก่ำ จมูกพ่นลมหายใจครืดคราด ลากโจวหลินค่อยๆ ถอยไปทางประตูทีละก้าว
"แม่! ฟังฉันก่อน!" โจวหลินหันหลังไปอัดประตูไว้ "แม้ภัยพิบัติจะเริ่มแล้ว แต่ช่วงเวลาสั้นๆ นี้บ้านเมืองยังไม่ถึงขั้นวุ่นวาย ถ้าคนอื่นรู้เข้าเดี๋ยวจะยุ่งยาก และอีกอย่าง แม่จะฆ่านางแค่นั้นมันก็ง่ายไปหน่อยหรือไง?"