การปะทุของภูเขาไฟเยลโลว์ในประเทศพ่อทั้งเป็นเรื่องที่คนทั้งโลกคาดเดาไว้ล่วงหน้า ทั้งเกินจินตนาการของทุกคน ในฐานะภูเขาไฟยักษ์ ภูเขาไฟเยลโลว์ตั้งแต่เริ่มปะทุก็ไม่คิดจะปล่อยให้มนุษย์ในบริเวณใกล้เคียงมีทางรอดเลย!
เถ้าภูเขาไฟที่บดบังท้องฟ้าพุ่งตรงสู่เมฆ พลิกปั่นลมฟ้า เรียกสายฟ้าฟาดเปรี้ยงปร้าง กวาดหินอัคนีตกลงมาราวกับดาวตก ผู้ที่เห็นเหตุการณ์ล้วนเต็มไปด้วยความสิ้นหวังในใจ
แต่การปะทุเป็นเพียงจุดเริ่มต้น สิบนาทีต่อมาแผ่นดินไหวตามมาก็มาเยือน! ถนนแตกแยก ภูเขาและแม่น้ำพลิกคว่ำ อาคารนับไม่ถ้วนสั่นสะเทือนและถล่มลงมาในแผ่นดินไหวความรุนแรงเกือบเก้าดีกรี กลายเป็นเศษซาก บางคนหนีออกมาได้ สภาพมอมแมม บ้างร้องไห้โฮ บ้างอ้าปากค้างแข็งทื่อ เดินอย่างไร้จุดหมาย แต่ผู้คนจำนวนมากกว่าไม่มีทันหนีออกมา พวกเขาสั่นคลอนและปะปนไปกับอาคาร ในที่สุดก็หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว
หลังเหตุการณ์มีการนับสถิติ ช่วงที่เกิดแผ่นดินไหวมีผู้เสียชีวิตเกินสามแสนคน......
เครือข่ายอินเทอร์เน็ตที่เฟื่องฟูทำให้ผู้คนทั่วโลกได้เห็นความหายนะจากการปะทุของภูเขาไฟเยลโลว์ เพียงแต่ความทุกข์สุขของมนุษย์ไม่ได้เชื่อมถึงกัน อย่างน้อยสิ่งที่ประเทศเซี่ยแสดงออกมาภายนอกก็ยังดำเนินไปตามปกติ
ที่สถานีรถไฟ อ้ายปิงไม่ได้มาเพียงลำพัง ข้างๆ ยังมีหญิงสาววัยเยาว์คนหนึ่งลากกระเป๋าเดินทางมาด้วย เธอไม่สวยเท่าอ้ายปิง แต่รูปร่างดีกว่าเธอเล็กน้อย อย่างน้อยก็ไม่ใช่หน้าอกแบนราบสองข้างแบบนั้น
หยางฉีฉี เธอมาด้วยได้ยังไง?
เพื่อนสนิทของอ้ายปิง แต่ถ้าจำไม่ผิด น่าจะเป็นเพื่อนแบบฉาบฉวยมากกว่า
ชาติที่แล้วหยางฉีฉีสองปีแรกติดตามอ้ายปิง แต่ต่อมาไม่รู้ว่าเพราะอะไรทั้งคู่จึงแตกคอกัน เรื่องละเอียดอ้ายปิงไม่เคยเล่า แต่เดาว่าน่าจะเกี่ยวกับผู้ชาย