“ใคร? ออกมา!”
สวี่หังเพิ่งฟังยามรักษาความปลอดภัยพูดได้ครึ่งเดียว ก็หันขวับไปทางเงามืดใต้แสงไฟหน้านอกประตู พลางตวาดใส่
“ไม่ออกมาอีกเราลงมือแล้ว!”
“ก็แค่ผ่านทางไม่ได้หรือไง!” ถังอีลี่ตัวสั่นเทาๆ โผล่ออกจากเงามืด พลางพูดไปก็ยังอดชะเง้อมองเข้าไปในหมู่บ้านไม่ได้
“นาย... ตามผู้หญิงสองคนเมื่อกี้มาหรือ?”
“นั่น... นั่นแฟนผม ผมมาจับชู้!”
“โอ้?” สวี่หังยิ้มบางๆ “จับชู้? แต่คุณหนูคนเมื่อกี้ไม่ได้พูดแบบนั้นนี่ แล้วคุณจะพิสูจน์ยังไง?”
ถังอีลี่จะพิสูจน์ยังไงได้เล่า
“หรือว่าอยากเข้าไปถามกับเขาให้รู้เรื่อง?”
เห็นท่าทางสมองไม่ค่อยจะทำงานของถังอีลี่ สวี่หังยังเป็นห่วงเป็นใยให้เขา ต้องค่อยๆ ใช้คำพูดนำทางไปทีละนิด
“ใช่ๆ ผมจะเข้าไปถามกับเธอให้รู้เรื่อง”
“แต่ฉันจะให้คุณเข้าไปได้ยังไง รู้ไว้ด้วยว่าคนที่อยู่ข้างในล้วนแต่เป็นคนรวยๆ ทั้งนั้น ฉันไม่อยากไปทำให้ใครเขาไม่พอใจโดยใช่เหตุ”
“พี่ครับ” ถังอีลี่ตอนนี้ไม่ค่อยตื่นเต้นแล้ว เดินเข้าไปใกล้สวี่หังแล้วพูดเสียงเบา “ผมให้ค่าตอบแทนพี่ได้ ขอแค่พี่บอกผมว่าเธอเข้าบ้านไหน เรื่องต่อจากนั้นจะไม่เกี่ยวกับพี่เลย”
“นายว่าไม่เกี่ยวกับก็ไม่เกี่ยวกับหรอกเหรอ” สวี่หังยิ้มเย็นๆ “อย่างนั้นนายไปที่ห้องทำงานกับฉันก่อน ค่อยๆ เล่ารายละเอียดให้ฟัง”
ถังอีลี่ไม่อยากให้อ้ายปิงไปมีความสัมพันธ์กับผู้ชายคนอื่นจริงๆ จึงไม่ได้คิดให้ละเอียดก็ตกลงตามสวี่หัง
ระหว่างนั้น โจวหลินทั้งครอบครัวสามคนพร้อมไฮ่จายและสัตว์ปีกกระต่ายก็เข้าบ้านไปแล้ว
เห็นโจวไฉจวินเลือดอาบหน้า แม้จะเตรียมใจไว้แล้ว โจวลี่ก็ยังอดอุทานออกมาด้วยความตกใจไม่ได้
อู๋เสวี่ยแสดงท่าทีได้ค่อนข้างดี แค่ตึงเครียดเล็กน้อยเท่านั้น