ฝนปนหิมะที่ตกพรำๆ ทำให้ถนนลื่นมาก ถ้าไม่เป็นเช่นนั้นโจวไฉจวินก็คงไม่ทำให้รถกระบะเสียหลักเต็มๆ และเขาก็คงไม่ได้รับบาดเจ็บ
โจวหลินสวมแว่นตามองกลางคืนอินฟราเรด แม้ไฟหน้ารถจะไม่สว่างพอ แต่ก็เพียงพอให้เขามองเห็นถนนข้างหน้าได้ชัดเจน
ยังไม่ทันถึงปากทางหยางโข่ว ภาพเครื่องกีดขวางที่กองอยู่กลางถนนก็เข้ามาในสายตา ถึงกับเป็นเครื่องจักรกลก่อสร้างหลายเครื่อง ท่าทางกางเขี้ยวเขี้ยวเล็บแบบนั้น ถ้าชนเข้าไปจริงๆ คนขับและคนนั่งแถวหน้าน่าจะตายคาที่ทันที
คนที่ตั้งเครื่องกีดขวางนี้ไม่ได้คิดจะปล้นหรอก เห็นได้ชัดว่าตั้งใจเอาชีวิต! โจวหลินโกรธขึ้นมาในใจ พร้อมกับลดความเร็วลงและกวาดตามองซ้ายขวา เพื่อหาว่าพวกสารเลวนั้นซ่อนตัวอยู่ที่ไหน
แต่ยังไม่ทันจะจอดรถ เสียงปืนอันใสกังวานก็ดังมาจากข้างหน้า!
"แม่!"
โจวหลินไม่กล้ารีรอ คว้าปืนกลเบากระโดดลงจากรถแล้ววิ่งไปข้างหน้า
เสียงปืนดังไม่ขาดสาย ปนกับเสียงกรีดร้องและเสียงร้องโหยหวนของคน รวมถึงเสียงสุนัขเห่าอย่างเร่งรีบ
เมื่อโจวหลินเลี่ยงเครื่องกีดขวางไปได้ ภาพคนกลุ่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในแว่นตามองกลางคืน
มีทั้งที่วิ่งกลับมาทางเขา มีที่วิ่งหนีลงไปในทุ่งนา มีที่กระโดดขึ้นไปบนรถกระบะ และมีที่ล้มลงบนพื้นแล้ว!
ผ่านแว่นตามองกลางคืน โจวหลินมั่นใจได้ว่าโจวไฉจวินกับเฉิงหย่าลี่ยังนั่งอยู่ในรถ ส่วนคนที่นั่งอยู่ที่เบาะผู้ช่วยนั้น มือของนางพ่นแสงสีแดงออกมาเป็นชุดๆ ไม่ต้องพูดให้มากความ ก็รู้ว่าเฉิงหย่าลี่ที่โกรธจัดกำลังเก็บชีวิตคนอยู่แน่นอน!
เมื่อมีการยิงปืนแล้ว โจวหลินก็ไม่กล้าปล่อยให้คนที่อยู่ตรงนั้นหนีไปได้