เซียวฉงหนานเงียบไป
“อาหนาน ตลอดหลายปีที่เรามีกันมา ฉันปฏิบัติต่อเธอยังไง เธอยังไม่รู้อีกหรือไง”
“ฉันแค่อยากให้เธอทำให้ฉันอุ่นใจ แค่นี้มันยากนักหรือ”
เวินหรูเสียงสั่นเครือ ดวงตาแดงก่ำ
เซียวฉงหนานรู้สึกผิดต่อนางด้วย
เรื่องในคืนนั้น ถึงแม้จะเกิดขึ้นตอนที่เขาหมดสติ แต่เขาก็ได้ทำร้ายผู้หญิงสองคนพร้อมกัน
“ได้ ฉันรับปากเธอ”
“จริงหรือ” เวินหรูดีใจมาก
“จริง” เซียวฉงหนานพยักหน้า “แต่ข้าวของของนางยังเก็บไว้ที่ฉันก่อน ส่วนเรื่องของนางให้เธอจัดการก่อน ฉันกลัวว่านางจะยังรับไม่ได้”
ที่ทำให้เขายอมอ่อนข้อ เวินหรูก็แปลกใจมากแล้ว
ในใจเขายังมีนางอยู่จริงๆ
“อาหนาน ฉันรู้ว่าเธอยังแคร์ฉันอยู่” เวินหรูกอดเขาไว้ “เธอวางใจได้ ฉันจะดูแลน้องสาวเป็นอย่างดี น้องของเธอก็คือน้องของฉัน”
เซียวฉงหนานไม่พูดอะไร
เขายอมรับปากเวินหรูเพราะความรู้สึกผิด อยากชดเชยอะไรบางอย่าง
แต่ในใจกลับไม่ได้รู้สึกโล่งอก กลับหนักอึ้งยิ่งกว่าเดิม
เวินหรูกลับมาที่ห้องพร้อมรอยยิ้ม
“สวินอี้ มานี่ ฉันจะพาไปรู้จักกับพวกพี่ๆ คนอื่นในทีม ต่อไปถ้ามีอะไรก็มาหาฉันได้เลย พี่ชายเธอฝากหน้าที่ดูแลเธอไว้กับฉันแล้ว”
นางจับมือสวินอี้อย่างสนิทสนม พานางออกไป
ความหมายอะไรกัน
สวินอี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย
เซียวฉงหนานส่งนางให้เวินหรูจริงๆ หรือ