เปิดมาถึงบ่าย รถก็แล่นเข้าไปในลานของสถานีโทรทัศน์ตงชื่อ
หลิวซือซือก้มหน้ากระจกเล็กๆ ทาลิปสติกซ้ำ มือสั่นนิดหน่อย
ซูเหยียนกวาดข้าวที่เหลือในกล่องเข้าไปสองสามคำ กลืนลงคอแล้วหันไปพูดกับเธอ: "ตื่นเต้นเหรอ?"
"นิดหน่อย..." เธอเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง แล้วยอมรับตามตรง "ฉันกลัวพูดผิด"
"จะไปกลัวอะไร"
ซูเหยียนเก็บกล่องข้าว "พูดผิดก็พูดผิดไป รายการอัดเทปเดี๋ยวก็ตัดออกได้ ผู้กำกับเขาก็จะเอาแต่สิ่งที่อยากให้คนดูเห็นมาให้คนดูอยู่แล้ว"
เสิ่นชิงฉือที่นั่งอยู่แถวหน้าหันกลับมา: "พูดหยาบแต่ก็จริงนะ ซือซือเธอผ่อนคลายๆ เข้าไว้ ถือว่าแค่มาเล่นๆ เซี่ยเหล่ยกับนี่นี่เป็นพิธีกรเก่า ช่วยเกื้อหนุนเธอได้แน่นอน"
รายการวาไรตี้ที่พวกเขาจะไปออกรายการในเร็วๆ นี้ชื่อ "จวี่เสวี่ยนหม่านเทียนซิ่ง" เพิ่งออกรายการมาได้ไม่ถึงปี
ด้วยการจับคู่ช่วงโปรโมตละครดังได้อย่างแม่นยำ บวกกับการแสดงสดที่เข้ากันของเหล่าดารารับเชิญ ทำให้คว้าเรตติ้งที่ยอดเยี่ยมในนครมั่วได้อย่างรวดเร็ว
ในห้องแต่งตัววุ่นวายไปหมด
เผิงอี้เหยียนกำลังอ่านบทกับหลินเจียยวี่อยู่ พอเห็นซูเหยียนกับพวกเดินเข้ามา ก็ยิ้งกว้างแล้วโบกมือทัก: "โอ้โฮ! ในที่สุดก็มา!"
ซูเหยียนเดินเข้าไปทักทายพวกเขา: "รถติด"
"เข้าใจๆ คนยุ่งๆ"
เผิงอี้เหยียนทำตาปริบๆ "ได้ยินว่าวันนี้นายเป็นพระเอกนะ เพื่อนฉันอาสาเป็นใบไม้เขียวให้เอง"
ซูเหยียนหัวเราะด่า: "เลิกเว่อร์ ครั้งไหนนายไม่แย่งซีนเป็นดอกไม้แดงไปเอง"
ทั้งคู่ทะเลาะกันไปสองสามคำ ก็ถูกช่างแต่งหน้าเร่งให้เริ่มแต่งหน้า ครึ่งชั่วโมงต่อมา ทุกคนก็พร้อม
เจ้าหน้าที่มาเคาะประตู: "คุณๆ ทุกคน เข้าไปได้แล้วครับ"
ภายในสตูดิโอสว่างไสวไปด้วยไฟ ที่นั่งผู้ชมเต็มแน่นไปแล้ว
ส่วนใหญ่เป็นแฟนๆ ของ "จอมทัพตระกูลหยาง" ต่างชูป้ายไฟที่มีชื่อของหูเกอ เผิงอี้เหยียน ซูเหยียน และหลิวซือซือ เสียงคุยกันอื้ออึงดังไม่หยุด
กลางเวทีมีโซฟาและโต๊ะน้ำชาวางอยู่ ฉากหลังมีโปสเตอร์ขนาดยักษ์ของ "จอมทัพตระกูลหยาง" ติดอยู่
ซูเหยียนเดินตามเจ้าหน้าที่ออกมาจากด้านหลังม่าน พอเหยียบเข้าไปในแสงไฟ ช่วงเวลานั้น ผู้ชมทั้งห้องเงียบลงไปชั่วขณะ
จากนั้น เสียงหายใจดังและเสียงอุทานที่อัดอั้นก็ระเบิดออกมา