ที่กองถ่าย "นางงามพิศวง"
หลิวซือซือค่อยๆ กัดซาลาเปาทีละน้อย ใต้ตาคล้ำๆ ดูยังไงก็รู้ว่าไม่ได้นอน
"วันนี้คิวเธออยู่ช่วงบ่าย กลับไปงีบหน่อยเถอะ เช้าๆ ไม่มีอะไร"
ซูเหยียนที่นั่งอยู่ตรงข้ามจิบน้ำเต้าหู้แล้วก็เริ่มหว่านล้อม
หลิวซือซือส่ายหน้า เอาซาลาเปาชิ้นสุดท้ายยัดเข้าปาก พึมพำไม่ชัดว่า "ไม่ง่วง"
"ไม่ง่วงบ้าอะไร ขอบตาดำขนาดนี้เกือบเท่าหมีแพนด้าแล้ว ยุ่งมาตั้งแต่ต้นเดือนเก้า เหล็กยังแทบไม่ไหวเลย"
ต้นเดือนเก้าเรื่อง "นางงามพิศวง" เปิดกล้องด่วน บทถึงแม้จะมีอยู่แล้ว แต่ช่วงเตรียมการถูกบีบจนแทบไม่มี
ฉากสร้างกันข้ามคืน เครื่องแต่งกายแต่งหน้าทำผมก็ได้แค่ดัดแปลงเล็กน้อย ยังไม่ได้ฝึกซ้อมก็ต้องลงกล้องเลย
บทของหลิวซือซือในบทซินซือเหนียงเป็นบทที่หนัก ทั้งฉากต่อสู้และฉากดราม่าต่างก็ไม่ใช่น้อยๆ
ยังต้องแบ่งเวลามาประชาสัมพันธ์เรื่อง "จอมทัพตระกูลหยาง" ถ่ายโปสเตอร์ อัดคลิป แล้วก็รับสัมภาษณ์สื่อสิ่งพิมพ์อีกหลายเจ้า
ได้ต้นฉบับรายการวาไรตี้เมื่อคืนก่อนก็เกือบเที่ยงคืนแล้ว
ร่างกายสุดโหดระดับ 95 ของซูเหยียน ฝ่าช่วงเวลายุ่งๆ มายังรู้สึกเหนื่อย นับประสาอะไรกับหลิวซือซือผู้หญิงคนเดียว
หลิวซือซือกลืนซาลาเปาลงไป ลูบหน้า "จริงๆ...ก็โอเคนะ คืนก่อนนั่นแหละที่เครียดจนนอนไม่หลับ คิดว่าซวยแน่ๆ ต้องถ่วงคนอื่นแน่เลย
พอเริ่มอัดเมื่อวานแรกๆ ก็ยังตื่นเต้น แต่พอได้นั่งจริงๆ ดูเหมือนก็แค่นั้นแหละ
ยังไม่ทันตั้งตัวก็จบแล้ว เบากว่าที่คิด"
ซูเหยียนหัวเราะ ทำหน้ากวนๆ "ก็แน่นอนสิ ดูสิว่าใครคอยซัพพอร์ตเธออยู่ข้างๆ"
หลิวซือซือตอบ "อืม" เบาๆ มาก ไม่ได้เถียงกลับเหมือนอย่างที่เคย
นี่กลับทำให้ซูเหยียนรู้สึกไม่ชินไปเลย
เขากระแอมเบาๆ กำลังจะพูดอะไร ก็มีเงาคนโผล่มาด้านข้าง