สำนักงานของไช่อีหนง
สัญญาสองฉบับวางอยู่บนโต๊ะ ฉบับหนึ่งเป็นข้อตกลงซื้อบทละครเรื่อง "นางงามพิศวง" อีกฉบับเป็นสัญญาจ้างงาน
จ้างซูเหยียนให้เป็นผู้กำกับภาพของซีรีส์เรื่องใหม่ต่อไป พร้อมกับรับบทเป็นพระเอกในตอนใดตอนหนึ่งด้วย
"ฉันอ่านบททั้งคืนแล้ว สี่ตอน คุณภาพค่อนข้างดี ไม่ใช่งานลวกๆ ส่งมาเพื่อเอาใจ"
ไช่อีหนงยังมีร่องรอยความเหนื่อยล้าจากการนอนไม่พอ แต่ดูมีชีวิตชีวา "ในเวลาแบบนี้เธอยังเอาออกมาได้ ก็ถือว่าช่วยถังเหรินไว้ และช่วยฉันด้วย"
เธอเอานิ้วเคาะตัวเลขบนข้อตกลงซื้อ "ตามกฎวงการ ถึงแม้นี่จะเป็นบทที่สองของเธอ แต่ยังไม่ได้พิสูจน์ตัวเองในตลาด ก็ควรจะยังถือเป็นผลงานของมือใหม่"
"ฉันให้ในราคามืออาชีพ ตอนละแปดพัน สามสิบแปดตอน สามแสน ฉันเพิ่มให้อีกสองแสน เป็นค่าน้ำใจ เงินจะเข้าบัญชีวันนี้ช่วงบ่าย"
ซูเหยียนไม่ถือสา หยิบปากกาเซ็นชื่อในสัญญาทั้งสองฉบับ "ขอบคุณมากประธานไช่ ฉันต้องการเงินนี้พอดี"
เงินจำนวนนี้เมื่อเข้าแล้ว บวกกับเงินเก็บก่อนหน้าของเขา รวมเกือบหนึ่งล้าน
ใกล้กับเงินทุนสำหรับเริ่มโปรเจกต์ "แฝงตัว" มากขึ้นอีกก้าว
"ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณเธอ"
ไช่อีหนงถอนหายใจยาวราวกับได้ปลดภาระหนัก "บุญคุณครั้งนี้ ฉันจำไว้"
"อย่าเลย การพูดถึงบุญคุณมันเชยเกินไป พูดเรื่องเงินดีกว่า ต่อไปอย่าขูดรีดฉันกับซือซือมากนัก... อ้อ แล้วก็หยวนหงด้วย" ซูเหยียนผลักสัญญาที่เซ็นแล้วกลับไป