เหิงเตี้ยนยังคงเป็นแบบเดิม
ซูเหยียนสวมเสื้อแจ็คเก็ตดาวน์สีดำ เดินตามทางที่คนในกองถ่ายดาบมังกรพิชิตตะวันชี้บอกเลี้ยวไปเรื่อย ๆ จนเจอกองถ่าย พอดีเห็นหลิวซือซือยืนอยู่ใต้ต้นไม้ประกอบฉาก
สวมชุดสีเหลือง มวยผมสูงแน่นเรียบร้อย บุคลิกโดดเด่นไม่เหมือนใคร
ที่ไช่อีหนงปล่อยข่าวประชาสัมพันธ์ว่าเป็นหญิงชุดเหลืองที่งามที่สุดก็ไม่ได้เกินจริงอะไร ซูเหยียนเองก็เห็นด้วย
ซูเหยียนยืนมองอยู่สองสามวิแล้วเดินเข้าไป
หลิวซือซือกำลังคุยกับคนข้าง ๆ พอหันมาเห็นเขา รอยยิ้มบนใบหน้าหยุดลงชั่วขณะ
"นายมาทำอะไรที่นี่?"
น้ำเสียงเรียบเฉย ไม่เย็นไม่ร้อน เหมือนเห็นเพื่อนธรรมดาคนหนึ่ง
แกล้งทำ
ระดับความชอบของหลิวซือซือตอนนี้คือ 97
จาก 99 ลดเหลือ 98 เพราะข่าวลือจุกจิกในกองถ่าย
จาก 98 ลดเหลือ 97 เพราะเดือนกว่า ๆ มานี้เขายุ่งกับงานหลังการถ่ายทำ แทบไม่ได้โทรหาเลย
ถ้าความเร็วขนาดนี้ไม่เจอกันสักปี ก็ยังคงอยู่ระดับแปดสิบเก้าสิบขึ้นไปได้
ซูเหยียนกำลังจะเอ่ยปาก
อวี๋หมิ่นโบกมือแต่ไกล: "ซูเหยียน! ตรงนี้!"
ซูเหยียนเดินเข้าไป อวี๋หมิ่นตบไหล่เขาหนึ่งที มองสำรวจบนล่างแล้วเอ่ยปากประมาณสองที
"ไอ้หนูเอ๊ย ปีแล้วปีเล่าไม่ซ้ำกัน เมื่อคราวก่อนเห็นแกก็ตอนรับเชิญในอุ้ยเสี่ยวป้อ ตอนนี้กลายเป็นดาราใหญ่จริง ๆ แล้ว"
"ผู้กำกับอวี๋ครับ คำพูดแบบนี้ทำให้ผมใจสั่นนะ... หรือว่าท่านจะบอกเป็นนัยว่าผมมือเปล่ามา ควรหอบสองซองมาฝาก?"
ซูเหยียนยิ้มแล้วหลบฝ่ามือของเขา