แม่ลูกนั่งรออยู่ราวหนึ่งเค่อ ก็เห็นหนุ่มนายหน้าวิ่งหอบเข้ามา หน้าผากมีเหงื่อเม็ดเล็กผุดซึมเต็มไปหมด
เขาพุ่งตรงไปยังโต๊ะของเยว่หวั่นชิง ใบหน้าแดงระเรื่อด้วยความตื่นเต้น “คุณนายครับ! สำเร็จแล้วครับ! คุยกันลงตัวหมดแล้ว!”
เยว่หวั่นชิงดีใจ รีบลุกขึ้น “น้องนั่งก่อน ดื่มน้ำสักหน่อยแล้วค่อยเล่า ต่อรองราคาบ้านทั้งสองหลังได้แล้วหรือ” หนุ่มนายหน้ารับน้ำเปล่าจากพนักงานเสิร์ฟมาดื่มรวดเดียวหมด แล้วเช็ดปากก่อนตอบว่า “ได้ทั้งสองหลังเลยครับ! เจ้าของบ้านหลังที่สามยืนกรานจะเอาทองคำแท่ง 40 แท่ง ผมบอกเขาว่าคุณนายตั้งใจซื้อจริงๆ แถมยังรับปากว่าจะช่วยแนะนำลูกค้าให้ในภายหลัง เขาถึงยอมลดราคา ปิดดีลที่ 39 แท่งครับ! ส่วนหลังที่สี่ราบรื่นยิ่งกว่า ต่อรองจาก 30 แท่งเหลือ 29 แท่ง เจ้าของบ้านกำลังจะไปต่างประเทศ เลยรีบร้อนต้องการเงินครับ!”
“รบกวนน้องมากจริงๆ!” เยว่หวั่นชิงยิ้มกว้างกว่าเดิม ผลลัพธ์ดีกว่าที่เธอคาดไว้เสียอีก
เยว่หวั่นชิงครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจว่า “เอาหลังที่สี่แล้วกัน รบกวนน้องนัดเวลากับเจ้าของบ้านให้หน่อย พรุ่งนี้เราจะไปทำเรื่องกัน” หนุ่มนายหน้ารีบพยักหน้า “ไม่มีปัญหาครับ! ผมจะไปแจ้งเจ้าของบ้านเดี๋ยวนี้ พรุ่งนี้สิบโมงเช้าเจอกันที่บ้าน เอาทองคำแท่งไปให้ครบก็เซ็นโอนกรรมสิทธิ์ได้เลยครับ!”
หลังส่งหนุ่มนายหน้าไปแล้ว เยว่หวั่นชิงจูงมือเหมียวชูเดินออกจากร้านกาแฟ แสงแดดส่องต้องร่างของทั้งคู่พอดี ดีจริงๆ พวกเขากำลังจะมีบ้านในเซี่ยงไฮ้แล้ว
แม่ลูกเพิ่งนั่งรถตู้กลับมาถึงที่พัก ก็เห็นเหมียวเจ๋อหัวเดินสวนเข้ามา ใบหน้าเปื้อนยิ้ม “เป็นยังไงบ้าง เลือกบ้านได้หรือยัง” เมื่อคืนเหมียวเจ๋อหัวมอบหมายเรื่องซื้อบ้านให้เยว่หวั่นชิงตัดสินใจทั้งหมด นางจึงตัดสินใจได้รวดเร็วเช่นนั้น
เหมียวเจ๋อหัวเข้ามาใกล้รถ น้ำเสียงเจือความคาดหวัง เยว่หวั่นชิงยิ้มพลางพยักหน้า “เลือกได้แล้ว 29 ทองคำแท่ง บ้านหลังนี้พวกเราอยู่กันได้พอดี พรุ่งนี้ก็ทำเรื่องได้แล้ว ต้าย่งมีข่าวมาหรือยัง”