คุณยายเล่าเหมือนร่ายมนต์ พูดเป็นต่อยหอย ยวีฮวนฟังแล้วอ้าปากค้าง เซี่ยจวิ๋นเหยายิ่งอ้าปากกว้างขึ้นเรื่อย ๆ
เส้นสายของคุณยายนี่ น่าทึ่งจริง ๆ...
สรุปคือ เซี่ยจวิ๋นเหยาผ่านการตรวจประวัติจากคุณยายแล้ว ได้รับอนุญาตให้สานสัมพันธ์ต่อได้
•
วันรุ่งขึ้นก็เป็นวันที่ยวีฮวนต้องกลับแล้ว
วันนี้เธอก็ยุ่งทั้งวัน ตอนเย็นสามคนกินข้าวด้วยกัน พออิ่มเธอก็ลงจากโต๊ะ กลับห้องไปนอน
ยวีฮวนนอนกับคุณยาย เซี่ยจวิ๋นเหยาปูเสื่อนอนในห้องเธอ
เซี่ยจวิ๋นเหยาก็คาดไม่ถึงว่า พอยวีฮวนจากไป คุณยายที่เมื่อครู่ยังใจดีเป็นกันเอง ก็เปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน
น้ำเสียงยังคงหัวเราะรื่น เพียงแต่คำพูดที่เอ่ยออกมาทำเอาหนังหัวชา
“ดูแลหลานสาวยายดี ๆ ถ้าไม่ดีกับนาง ยายแก่กระดูกจะขยับก็ยังเดินไปถึงเมืองเอ แล้วเอาไม้เคาะกบาลแก”
เซี่ยจวิ๋นเหยาตาโต อึ้งไป ก่อนจะผงกหัวรัวเร็วเหมือนลูกเจี๊ยบกินน้ำ
•
รถของตระกูลจี้จะมารับยวีฮวน
ยวีฮวนตื่นแต่เช้าตรู่ ไปซื้อเนื้อสด ๆ และผักกลับมา ยัดใส่ตู้เย็นมือสองในบ้าน
คุณยายไม่ยอมซื้อเอง
พอเธอซื้อมา สั่งกำชับอยู่บ่อย ๆ คุณยายก็จะไม่ปล่อยให้ของดีพวกนั้นเสียไป