"นี่เจ้าจะไปไหน" ภรรยาเซี่ยมองลูกชายตัวเองที่สะพายเป้พร้อมจะออกจากบ้านด้วยความตกใจ
เซี่ยจวิ๋นเหยาก้าวเท้าอย่างมุ่งมั่น ไม่หันกลับมามอง แต่เสียงลอยมา: "ผมไปตามหาเมียของแม่"
ฉันน่ะเหรอ? ลูกสะใภ้?
ภรรยาเซี่ยครุ่นคิดอยู่นานกว่าจะเข้าใจ แต่จะเรียกให้หยุดก็ไม่ทันเสียแล้ว ได้แต่ส่งเสียงถาม: "เฮ้... นั่นเมียที่ตายไปแล้วของเจ้าเหรอ ฟื้นคืนชีพแล้วรึ"
เซี่ยจวิ๋นเหยาเรียกแท็กซี่ไปยังจุดหมายตามที่อยู่ที่มีคนให้ แต่ก็เป็นเพียงตัวอำเภอ ตำแหน่งที่แน่ชัดนั้นเขาไม่รู้
มาด้วยความโมโหหึง วนไปวนมาเป็นสิบรอบราวกับแมลงวันไร้หัวก็หาไม่เจอ ความหงุดหงิดเหี่ยวเฉาลงไป
•
ยวีฮวนออกมาเดินเล่น ไปซื้อขนมที่ซุปเปอร์มาร์เก็ต
รสมะนาว แซมด้วยกลิ่นมินต์ เอาเข้าปากแล้วหอมผลไม้เข้มข้น แถมยังสดชื่น
แถมซื้อไส้กรอกมาหนึ่งแท่ง มองหาลูกแมวที่เคยให้อาหารเจ้านั้นอยู่ทั่ว
ยวีฮวนเดินไปทางที่มันมักจะโผล่มา จู่ๆก็เห็นคนคนหนึ่งนั่งขดอยู่ใต้ต้นหลุนใหญ่ ท่าทางหมดอาลัย ข้อศอกวางบนเข่า หน้าก้มต่ำ
คลับคล้ายคลับคลา