"ถ้านางสอบไม่ติด ข้าจะหางานเบาๆ รายได้ดีในเมืองให้นางก็ได้นะ" ฟู่อิงเหนียนพูด
"เรื่องแค่นี้ต้องให้เจ้าจัดการ แล้วข้ามีไว้ทำไม" ฟู่เซิงถังหันไปค้อนพี่ชาย นึกหมั่นไส้ที่เขาชอบสอด
ฟู่อิงเหนียนยิ้ม แล้วเปลี่ยนเรื่อง "แล้วเจ้าคิดจะกลับบ้านเมื่อไหร่"
"เมื่อไหร่คุณน้าสะใภ้รองกลับไป ข้าก็กลับ" ฟู่เซิงถังพูดโดยไม่ละสายตาจากมือ
คุณน้าสะใภ้รองของนาง ชอบมาขอเกาะกินเกาะดื่มทุกปีในช่วงเทศกาล มาทีก็พักครึ่งเดือนเป็นอย่างน้อย
อยู่บ้านคนอื่นก็แล้วไปเถอะ ยังไม่มีกาลเทศะ ทำตัวเป็นเจ้าบ้าน สั่งนั่นสั่งนี่ แถมยังมารังแกนางอีก
ก็แค่อาศัยว่าพ่อแม่นางใจดี
ฟู่เซิงถังทนไม่ไหว หลังจากทะเลาะกับคุณน้าต่อหน้าคนอื่นจนนางหมดรูป แล้วนางก็หันหลังเดินมาชนบททันที
พ่อแม่นางเริ่มรู้ว่าเรื่องมันร้ายแรง เลยคิดจะบอกให้คุณน้าสะใภ้รองกลับไป
•
ยวีฮวนบอกว่าจะตั้งใจเรียน แต่สุดท้ายก็นั่งนิ่งไม่ได้
ที่บ้าน ก็ลุกไปจิบน้ำบ้าง เปลี่ยนท่าบ้าง กระโดดขึ้นไปอ่านบนเตียงบ้าง พวกนี้ไม่ต้องพูดถึง
ที่โรงเรียน อ่านหนังสือได้แป๊บเดียว เผลอตัวก็แคะรูเล็กๆ บนโต๊ะ นานไป รูเล็กกลายเป็นหลุมเล็ก หลุมเล็กกลายเป็นหลุมใหญ่