หลังจากสอบเสร็จกลับมาถึงบ้าน คนในครอบครัวถามว่าเป็นอย่างไรบ้าง ยวีฮวนยืนยันหนักแน่นว่าไม่มีปัญหา
ถึงแม้ตอนทำข้อสอบจะงง ๆ อยู่บ้าง แต่ยวีฮวนคิดว่าตนตั้งใจเรียนมาตั้งนาน น่าจะไม่ใช่เรื่องใหญ่
เกาลัดถุงนั้นยังกินไม่หมด เธอถือกลับบ้านด้วย แกะเปลือกออก เนื้อในอวบอิ่มกลมกล่อม กลิ่นหอมของเกาลัดละมุนฟุ้งบางเบา
ฤดูใบไม้ร่วงของหมู่บ้าน ก็มาถึงท่ามกลางกลิ่นหอมของเกาลัดคั่วนี้เอง
ฤดูใบไม้ร่วง เป็นฤดูที่พืชผลสุกงอม ทุกครัวเรือนต่างยุ่งวุ่นวาย สวมหมวก แล้วลงไปเก็บข้าวโพดในไร่
ยวีฮวนไปส่งข้าวให้คนที่บ้าน ก็พบว่าจ้าวหยางกำลังทำงานอยู่ในไร่ของพวกตน
“เขามาได้ยังไง” ยวีฮวนถามยายซึ่งนั่งอยู่ที่หัวไร่
“ไร่ที่บ้านเขามีน้อย ทำเสร็จแล้ว ก็มาช่วย เด็กคนนี้เป็นคนจริงใจ พึ่งพาได้ แถมทำงานคล่องแคล่วอีกด้วย เสร็จแล้ว ยายต้องทำกับข้าวดี ๆ สักโต๊ะเลี้ยงเขาเสียหน่อย” ยายกล่าว
ตอนกินข้าว ทุกคนนั่งด้วยกันบนพื้นหญ้าที่เด็ดมารองไว้
กับข้าวยายทำไว้ก่อนแล้ว ยวีฮวนอุ่นแล้วเอามา คนหิวเลือกไม่มาก กินอะไรก็อร่อย
ยวีฮวนแก้วกระดาษมา รินน้ำจากกระติก แล้วยื่นให้จ้าวหยางที่ยังไม่ได้ดื่มน้ำเลย