แสงเทียนสว่างไสว หลู่ฮ่าวนั่งตัวตรง รอคอยฉินสื่อหวงจะซักถาม
เขาคิดไว้ก่อนหน้านี้ว่า จู่หลงจะถามก่อนว่า "เจ้าดึงใครมาได้บ้าง" หรือ "ต้องแลกด้วยอะไร"
"จงกล่าวมา" ฉินสื่อหวงมองเขา "ยุคสมัยของเจ้าเกิดเรื่องอันใด ถึงทำให้เจ้าต้องเสี่ยงภัยมาที่แห่งนี้?"
หลู่ฮ่าวตะลึงไปครู่หนึ่ง
คำถามนี้ ตรงประเด็นเสียจริง
เขากระแอมเสียงหนึ่ง: "เป็นเช่นนี้ขอรับ ยุคสมัยที่ข้าอยู่นั้น เทคโนโลยีเจริญก้าวหน้าอย่างสูง"
"หัวเซี่ยได้ผ่านการฟื้นคืนชีพอันยิ่งใหญ่ ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของโลกอีกครั้ง สายตาของพวกเราหันไปสู่อวกาศ ฐานบนดวงจันทร์กำลังก่อสร้าง ฐานบนดาวอังคารกำลังวางแผน การขุดทรัพยากรอวกาศได้เริ่มต้นแล้ว"
"แต่ทว่า" หลู่ฮ่าวสูดลมหายใจ "ชาติหนึ่งที่ไร้ยางอาย ได้ริเริ่มสงครามนิวเคลียร์ก่อน..."
ฉินสื่อหวงไม่เข้าใจศัพท์ส่วนใหญ่ แต่ก็ไม่ได้ขัดจังหวะ
"สงครามล้างโลก" หลู่ฮ่าวกล่าวทีละคำ "พื้นผิวโลกทั้งใบ กลายเป็นซากปรักหักพัง ผู้คนล้มตายนับไม่ถ้วน...มากมายเหลือเกิน"
เขาหลับตาลงครู่หนึ่ง กดความเจ็บปวดในดวงตาไว้
"หลังสงครามสิ้นสุด พื้นผิวโลกไม่เหมาะแก่การอยู่อาศัยอีกต่อไป ผู้รอดชีวิตทั้งหมดต้องอพยพลงใต้ดิน แต่ปัญหาขาดแคลนอาหาร โรครังสี ทรัพยากรแห้งขอด...มนุษย์คงทนได้ไม่นาน"
"เหล่านักวิทยาศาสตร์...ฝ่าบาททรงพอจะเข้าใจได้ว่าเป็น 'สำนักนักปราชญ์' ได้ประดิษฐ์เครื่องจักรที่สามารถข้ามกาลเวลา ส่งคนกลับไปยังอดีต เพื่อเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์ และหลีกเลี่ยงสงครามนิวเคลียร์ในภายหลัง"
หลู่ฮ่าวชี้ไปที่ตัวเอง: "พวกเขาเลือกข้ามา"
ฉินสื่อหวงถาม: "เหตุใดจึงเป็นเจ้า?"
หลู่ฮ่าวยิ้มขื่น
"เพราะในบรรดาผู้รอดชีวิต มีเพียงข้าที่ร่างกายแข็งแรงพอ อายุเหมาะสม ความรู้ประวัติศาสตร์เพียงพอ และยังพอรู้วิชาแพทย์"
"แม้วิธีนี้จะดูเหลือเชื่อ แต่เผ่าพันธุ์มนุษย์ได้ตกสู่จุดจบแล้ว ต่อให้มีความหวังเพียงเสี้ยวเดียว ก็ต้องลอง"
ฉินสื่อหวงมองเขา สายตาหม่นหมอง ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไร
หลู่ฮ่าวถูกมองจนขนลุก กำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง
"มนุษย์สองพันปีให้หลัง เหลือเจ้าเพียงคนเดียวที่พอใช้งานได้หรือ?" สายตารังเกียจของจู่หลงไม่ปิดบัง
หลู่ฮ่าว: "..."
ฝ่าบาท จุดสนใจของพระองค์ผิดไปแล้วหรือไม่?
"เจ้าบอกว่าดึงคนยุคหลังได้ ข้าก็จะถามเจ้า" ฉินสื่อหวงถามต่อ "เหตุใดจึงมาหาข้า? สองพันปีมานี้ ก็มีกษัตริย์ที่ดีไม่น้อย"
หลู่ฮ่าวตอบอย่างจริงจัง: "ฝ่าบาท ต้องเป็นพระองค์เท่านั้น มีเพียงพระองค์เท่านั้นที่ทำได้!"
เขาชูสองนิ้วขึ้น
"ประการแรก พระองค์คือรากเหง้าของอารยธรรมหัวเซี่ย อักษรเดียวกัน รถรางเดียวกัน ใช้มาสองพันปี; ระบบปกครองท้องที่ ไม่ว่าจะปรับเปลี่ยนอย่างไรก็ยังเป็นแบบของพระองค์"
"คนที่ข้าดึงมานั้น ล้วนเป็นอัจฉริยะแห่งยุค เปลี่ยนเป็นฮ่องเต้พระองค์อื่น คงกดพวกเขาไว้ไม่อยู่!"
ฉินสื่อหวงไม่พูดอะไร แต่สายตาบอกชัดว่ารอฟังข้อสอง
"ประการที่สอง" หลู่ฮ่าวกลืนน้ำลาย "ยุคสมัยที่พระองค์ทรงอยู่ นี้คือช่วงเวลาเดียวที่อารยธรรมหัวเซี่ยจะพิชิตโลกได้"
ฉินสื่อหวงจมอยู่ในความคิด
คำว่า "ปกครองทั้งโลก" ที่หลู่ฮ่าวพูด ฟังดูเหมือนนิทานปรัมปรา เขาคิดได้อย่างไรว่ายุคฉินจะทำได้?
หลู่ฮ่าวเห็นความสงสัยในดวงตาของจู่หลง จึงยิ้ม
"ฝ่าบาท ข้าสามารถวาดแผนที่ให้พระองค์สองแผ่น พระองค์ทอดพระเนตรก็จะเข้าใจเอง"
เมื่อแผ่ผืนแพรออก มือของหลู่ฮ่าวสั่นเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะตื่นเต้น แต่เพราะความตื่นเต้น
เขาวาดช้ามาก วาดแผนที่โลกในอีกสองพันปีให้หลังก่อน
จากนั้นเริ่มวาดแผ่นที่สอง แผ่นนี้เร็วกว่า โครงร่างหยาบๆ แต่มีสิ่งที่ควรมีครบ อาณาเขตฉิน, ตงหู, ซงหนู, ดินแดนเยว่จือ, แคว้นตะวันตก, เซินตู, ซีลูว์, โรมัน
วาดเสร็จ เขาวางแพรสองผืนเรียงกัน ถอยหลังหนึ่งก้าว
"ฝ่าบาท ทอดพระเนตร นี่คือสภาพโลกในปี 2080 หัวเซี่ยอยู่ตรงนี้" หลู่ฮ่าวชี้ไปที่เอเชียตะวันออก "ทางนี้คือรัสเซีย ยักษ์ใหญ่ทางเหนือ ตรงนี้คือยุโรป คือพวกกองทัพพันธมิตรแปดชาติ ทางนี้คืออเมริกา ฝั่งตรงข้ามมหาสมุทรแปซิฟิก"
"ถึงยุคของข้า หัวเซี่ยจะเข้มแข็ง แต่ภายใต้สภาพเช่นนี้ การจะปกครองโลกแทบเป็นไปไม่ได้"
สายตาของฉินสื่อหวงเลื่อนจากแผนที่แผ่นแรกไปยังแผ่นที่สอง
"นี่คือแผนที่ปัจจุบัน" หลู่ฮ่าวเริ่มตื่นเต้น "ฝ่าบาททอดพระเนตร ฉินอยู่ตรงนี้"
"ทางเหนือคือชนเผ่าสามกลุ่มในทุ่งหญ้า ซงหนูยังไม่รวมเป็นหนึ่ง หัวหน้าชนเผ่าเรียกว่าโถวหมาน ตงหูอยู่ทางตะวันออกของซงหนู เยว่จืออยู่ทางตะวันตก สามกลุ่มนี้ต่างก็ไม่ถูกกัน สู้รบกันไปมา"
"ทางใต้ไป่เยว่ไม่ช้าก็เร็วจะได้มา ทางตะวันตกเฉียงใต้มีเย่หลาง, เตี้ยนกั๋ว ยังเป็นเพียงชนเผ่าเล็กๆ"
"มองไปทางตะวันตก" มือของหลู่ฮ่าวกวาดไปยังเอเชียกลาง "ตรงนี้คือต้าเซี่ย เพิ่งแยกตัวจากราชวงศ์ซีลูว์คัส กำลังยุ่งอยู่กับการเสริมกำลังดินแดน"
"ราชวงศ์ซีลูว์คัสอยู่ตรงนี้ ดินแดนเดิมของเปอร์เซีย แคว้นที่ชาวกรีกสร้างไว้ กว้างใหญ่พอสมควร จากซีเรียถึงอิหร่านล้วนเป็นของพวกเขา"
"ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนที่อยู่ตะวันตกไปกว่านั้น ตอนนี้เป็นสาธารณรัฐโรมัน กำลังทำสงครามกับคาร์เธจ"
"อียิปต์เป็นราชวงศ์ทอเลมี ชาวกรีกเป็นใหญ่ ฟาโรห์เป็นเพียงหุ่นเชิด ฟาโรห์ตอนนี้ใครนะ...ทอเลมีที่สี่? ยังไงก็ไม่ใช่คนเก่งอะไร เอาแต่มั่วสุมกินดื่ม ประเทศชาติย่อยยับ"
"อินเดียตอนนี้คือราชวงศ์เมารยะ ผู้ครองแคว้นต่างๆ กำลังคึกคัก ไม่ไกลจากการแยกตัว"
หลู่ฮ่าวสูดลมหายใจ นิ้วชี้ไปยังพื้นที่ว่างกว้างใหญ่บนแผนที่
"ยุโรปเหนือ, ยุโรปตะวันออก, ไซบีเรียล้วนเป็นชนเผ่า พวกเคลต์, เจอร์แมนิก, สลาฟ ยังล่าสัตว์อยู่ในป่า"
นิ้วของเขาสุดท้ายหยุดที่ทวีปอเมริกา อดหัวเราะออกมาไม่ได้
"ชาวอินเดียนแดงในอเมริกาเพิ่งหัดปลูกข้าวโพด ยังใช้หินสร้างบ้าน"
"ฝ่าบาท!"
หลู่ฮ่าวเงยหน้าขึ้น "ในยุคนี้ บนโลกทั้งใบนอกจากเราแล้ว กลุ่มที่ยังพอสู้ได้มีสามกลุ่ม: ชนเผ่าสามกลุ่มในทุ่งหญ้า, โรมัน, ซีลูว์คัส"
"ฉินของเรา เป็นจักรวรรดิที่แข็งแกร่งที่สุดบนโลกใบนี้ ไม่มีใครเทียบ!"
ฉินสื่อหวงจ้องแผนที่ นิ่งเงียบ
"ฝ่าบาท เมื่อเราปราบซงหนู ยึดครองตะวันตก เก็บทางตะวันตกเฉียงใต้ แล้วบุกไปทางตะวันตก ต้าเซี่ย, ซีลูว์คัส, อียิปต์, โรมัน จะจัดการทีละราย!"
"พวกป่าเถื่อนยุโรปตอนนี้ยังเปลือยท่อนบนต่อสู้กัน พวกชนพื้นเมืองอเมริกายิ่งไม่ต้องพูด เมื่อกองเรือของเราข้ามมหาสมุทรแปซิฟิก..."
"ทั้งโลก" หลู่ฮ่าวพูดอย่างตื่นเต้น "จะเป็นของเรา!"
สายตาของฉินสื่อหวงค่อยๆ ทอดผ่านแผนที่ จากเอเชียตะวันออกถึงเอเชียกลาง จากเอเชียกลางถึงยุโรป จากยุโรปถึงแอฟริกา สุดท้ายหยุดที่อเมริกา
"แผนที่สองแผ่นนี้ ข้ารับไว้แล้ว"
"ฝ่าบาททรงเก็บไว้เถิด เดี๋ยวข้าจะวาดให้ละเอียดกว่านี้ มีภูเขา แม่น้ำ แร่ธาตุครบ เมื่อเราเริ่มขยายอาณาเขต นี่จะเป็นคู่มือการศึก"
ฉินสื่อหวงไม่ตอบ สายตายังคงจับจ้องแผนที่
แพรสองผืนเรียงกัน แผ่นหนึ่งคือโลกในอีกสองพันสามร้อยปีให้หลัง อีกแผ่นคือโลกในเวลานี้
"เจ้าพูดไม่ผิด เวลานี้ไม่มีคู่ต่อสู้ของฉิน" ฉินสื่อหวงเงยหน้าขึ้น ปัญหาถามไม่หยุด "แต่ดินแดนกว้าง แนวยาว กองเสบียงจะขนส่งอย่างไร? กองทัพจะแบ่งอย่างไร? หลังจากยึดได้ ใครจะปกครอง?"
"ทำศึกต้องใช้เงิน เสบียง คน อาวุธ เสื้อเกราะ ข้าจะเอาอะไรมาเติม?"
"เศษซากหกแคว้นยังกวาดล้างไม่สะอาด ทางเหนือต้องป้องกันซงหนู ทางใต้ต้องปราบไป่เยว่ เจ้าเอาทั้งโลกมาวาดให้ข้าดู...ศึกเสร็จ คนก็ตายหมด ข้าจะเอาดินแดนนั้นไปทำไม?"
หลู่ฮ่าวยิ้มกว้าง: "ฝ่าบาท สิ่งเหล่านี้ล้วนไม่ใช่ปัญหา"
"สิ่งที่พระองค์ต้องคิด คือจะดึงใครมาก่อน"