สัตว์อสูรขั้นหกที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้ทุกคนตั้งตัวไม่ติด
หลายคนตกใจกับหัวอันน่าสะพรึงกลัวของตั๊กแตนตำข้าวหนาม
คนที่อยู่ใกล้ถึงกับถูกความดุร้ายของสัตว์อสูรนั้นทำให้ตัวสั่นเทา
แววตาของหวังเย่าเต๋อฉายแววหวาดกลัว
สายตาของเขาจับจ้องไปที่ตั๊กแตนตำข้าวหนาม
ในฐานะคนที่ติดตามผู้แข็งแกร่งในตระกูลมานาน
เขาย่อมรู้ดีว่าสัตว์อสูรขั้นหกตัวนี้ไม่ใช่จะฆ่าได้ง่าย ๆ
เขารีบก้าวไปข้างหน้า ตรวจสอบอย่างละเอียดด้วยสายตาที่เป็นประกาย ก่อนจะสรุปผลที่น่าสะพรึงกลัว
เขามาหาหวังหวยอัน แล้วพูดด้วยความตื่นตระหนก:
“นี่... นี่มันเป็นสัตว์อสูรขั้นหกช่วงปลาย ต่อให้นักบู๊ขั้นหกสุดยอดลงมือ ก็ยากจะสังหารมันได้”
“เจ้าตั๊กแตนตำข้าวหนามนี่ ถือว่าเก่งที่สุดในหมู่สัตว์อสูรขั้นหกเลยทีเดียว”
“พี่หวัง แกฆ่ามันได้ยังไง?”
หวังหวยอันสูดบุหรี่ ปอดควันออกมาเป็นวง:
“อันนี้ผมฆ่าพร้อมกับพี่ ๆ ขั้นหกสองคน”
“สองคนนั้นเขาไม่เอาแล้ว เลยยกให้ผมไป”
หวังหวยอันพูดตามจริง แต่พอหวังเย่าเต๋อฟังจบก็ใจไม่สงบ
คิดไม่ถึงว่าซ่งหนิงเฟิงจะไม่พูดความจริงกับตัวเอง
ยังบอกว่าคนคนนี้ธรรมดา ๆ
ดูตอนนี้แล้ว ที่ไหนกันธรรมดา?
เห็น ๆ อยู่ว่าซ่อนความเก่งไว้ลึกมาก!!
ถึงขนาดรู้จักนักบู๊ขั้นหกช่วงกลางถึงปลายได้สองคน
ในสายตาเขา นักบู๊ที่สามารถสังหารตั๊กแตนตำข้าวหนามได้ ต้องเป็นขั้นหกช่วงปลายหรือไม่ก็สุดยอดแน่นอน