“ฆ่าคนชิงสมบัติ?”
หวังหวยอันสูดหายใจลึก
เขาอยู่ในเมืองฐานที่เคร่งครัดระเบียบมานาน เคยชินกับชีวิตที่สงบสุข ไม่ค่อยได้สัมผัสกับความโหดร้ายเลือดเย็นภายนอก
แต่ในถิ่นทุรกันดาร ไม่มีกฎเกณฑ์ใดทั้งสิ้น
น้ำใจคนคาดเดาได้ยาก ทุกย่างก้าวมีภัยแฝงอยู่
หากไม่รู้จักระวัง เผลอตัวเมื่อไหร่ สุดท้ายก็ได้แต่จบชีวิตในถิ่นทุรกันดาร ไร้ซึ่งซากศพให้พบ
มีเพียงพลังที่เหนือใครเท่านั้น ถึงจะเดินได้อย่างอหังการ!
วินาทีนั้น เขานึกขึ้นได้ถึงนักบู๊อาชญากรที่ตนทำให้สลบที่หน้าประตูบ้านเมื่อวันก่อน
คนผู้นั้นก็เพื่อแย่งชิงทรัพยากร ทำร้ายพวกพ้อง แล้วหนีเอาชีวิตรอด
ตอนแรกเขาคิดว่าเป็นเพียงกรณีพิเศษ ไม่ได้ใส่ใจ
จนกระทั่งมาอยู่ในเหตุการณ์ด้วยตัวเอง เผชิญกับการปล้นฆ่าอย่างโจ่งแจ้ง หวังหวยอันถึงได้ตื่นตัวอย่างเต็มที่
ในยุทธภพถิ่นทุรกันดาร การแย่งชิงฆ่าฟันเป็นเรื่องปกติ!
“ดูเหมือนต่อไปข้างนอก จะเชื่อใครง่ายไม่ได้แล้ว ต้องระวังทุกอย่าง เอาชีวิตไว้ก่อน”
หวังหวยอันเก็บความวุ่นวายในใจ กวาดสายตาเย็นชาไปยังนักบู๊สามคนที่ขวางทางอยู่ตรงหน้า
โชคดีที่วันนี้ผู้บุกรุกมีไม่มาก หากมีมากกว่านี้ สถานการณ์คงอันตรายยิ่งนัก
การต่อสู้ครั้งนี้ ถือเป็นการสั่งสอนบทเรียนครั้งใหญ่ให้เขา
จากนี้ไป การออกนอกเมือง จะไม่ยอมให้เผลอแม้แต่น้อย!