“ว่าไง พ่อ”
“เพื่อนผมอยากแวะมาดูด้วย ได้ไหม”
หวังหวยอันรู้ว่าลูกชายมีเพื่อนสนิทอยู่คนหนึ่ง ต่อหน้าเพื่อนลูกก็ต้องไว้หน้าให้เต็มที่ จึงตอบว่า
“ไม่มีปัญหา”
“มาด้วยกันเลย จะได้ตรวจด้วยกันไปเลย”
หวังเถิงดีใจมาก เห็นได้ชัด จึงพูดว่า “ได้เลย เดี๋ยวถึงนะ!”
ภายในห้องฝึก
หวังหวยอันมองเครื่องมือตรงหน้า
เครื่องตรวจพลังปราณเลือดนี้เรียบง่ายมาก
คล้ายกับแคปซูลนอนหลับ แค่นอนเข้าไปเครื่องก็สแกนค่าพลังปราณเลือดออกมา
ด้วยสถานะนักบู๊ขั้นห้าย่อมใช้ฟรีได้
หากเป็นนักบู๊ขั้นต่ำ สมาคมนักบู๊ไม่ให้เข้าห้องฝึกอยู่แล้ว ไม่ต้องพูดถึงการใช้เครื่อง
ต้นทุนการเปิดเครื่องแต่ละครั้งก็ไม่สูง เปลืองแค่ค่าไฟ
เป็นเพราะสำนักยุทธ์ข้างนอกจะหาเงิน ก็เลยตั้งราคากันสูง
โลกนี้การฝึกเป็นนักบู๊นี่อะไร ๆ ก็ต้องใช้เงิน
หวังหวยอันเองก็ถือว่ากำลังสูบเลือดสมาคมนักบู๊อยู่เหมือนกัน ก็แค่ตอนนี้ไม่มีเงิน พอมีเงินแล้วก็คงไม่ต้องมาใช้ของฟรีแบบนี้
เขาเองก็ไม่ได้สูบเลือดมานาน สมาคมนักบู๊คงไม่ว่าอะไร
ไม่นาน
เจ้าอ้วนหลิวเฟิงกับหวังเถิงก็มาถึงสมาคมนักบู๊
หลิวเฟิงมองสมาคมนักบู๊ กล้ำกลืนน้ำลายไม่หยุด “หวังเถิง พ่อแกเป็นนักบู๊ขั้นห้าจริง ๆ หรือเปล่า”
“คุณพระ! นี่แกกำลังจะพุ่งทะยานแล้วนะ!”
หวังเถิงยิ้ม พูดว่า
“ใจเย็น เรื่องนี้ฉันก็บอกแค่แกคนเดียว”