หวังหวยอันไม่ได้คิดอะไรมาก
ก็มุ่งหน้าขึ้นไปชั้นบนทันที
เขาอยากรู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น
ไม่เคยคิดไปถึงอันตรายเลยแม้แต่น้อย
เหตุผลก็ง่ายมาก เพราะอยู่ในสังคมที่สงบสุขมานาน แล้วจะให้นึกถึงอันตรายได้ยังไง
คงนึกว่าเป็นคนเดินผิดทาง หรือไม่ก็เป็นคนที่มาเช่าอยู่ใหม่กระมัง
ทั้งสองก้าวขึ้นบันไดไปอย่างรวดเร็ว
ในตอนนี้เอง
เขาก็พบว่าคนคนนั้นเหมือนจะนั่งซุ่มอยู่ตรงหน้าประตูบ้านตน
ยังไม่ทันเห็นชัดว่าเป็นใคร
ก็เห็นเงาดำสายหนึ่งพุ่งจากมุมมืดเข้ามาคว้าทั้งคู่อย่างรวดเร็ว เห็นได้ชัดว่าต้องการจัดการคนทั้งสองให้อยู่หมัดในพริบตา
ชั่วขณะนั้น
หวังเถิงยังไม่ทันตั้งตัว แต่หวังหวยอันกลับตอบสนองได้ทันที
แม้ฝีมือของคนตรงหน้าจะรวดเร็ว แต่ในสายตาของนักบู๊ขั้นห้าอย่างเขาแล้ว ยังนับว่าช้าอยู่ดี
ช่องว่างระหว่างขั้นห้ากับขั้นสี่คือความต่างระดับขั้นใหญ่ จึงมองเห็นได้อย่างชัดเจน
ก่อนหน้านี้หวังหวยอันยังประเมินช่องว่างระหว่างขั้นห้ากับขั้นสี่ต่ำไปด้วยซ้ำ
แค่ต่างกันระดับย่อยหนึ่งหรือสองขั้น ก็คิดว่าพลังต่อสู้ต่างกันไม่เท่าไหร่
แต่ในความเป็นจริงแล้ว พลังต่อสู้ยังต่างกันอยู่มาก
เขาโต้ตอบอย่างว่องไว พลิกตัวใช้หลังบังหวังเถิงไว้
พร้อมกับยกแขนสองข้างขึ้นป้องกันตรงหน้า
หลังมือค่อย ๆ ปรากฏสีเขียวคล้ำของโลหะ
นี่คือหมัดแขนเหล็กที่เขาเพิ่งฝึกได้ไม่นานนั่นเอง
พลังปราณเลือดทะลักพล่านทันที กดดันไปทั่วบริเวณ!