การเลือกอาวุธย่อมต้องเสียเงิน
อาวุธดี ๆ มีค่ายิ่งไม่ต้องพูดถึง
หวังหวยอันคิดว่า ความรู้เกี่ยวกับนักบู๊พวกนี้ก็ใช้เวลาเรียนไม่นานนัก
ยังไงก็ต้องฝึกวิชาต่อสู้
รอให้ฝึกพอใช้ได้แล้ว ค่อยดูว่าจะออกไปหาเงินข้างนอกได้หรือไม่
เขาไม่ได้ลังเลนาน
เลือกวิชากระบี่ทันที
ใช่แล้ว วิชากระบี่นี่แหละ
มีวัยรุ่นคนไหนบ้าง ที่ตอนเด็ก ๆ ไม่เคยอยากฝึกวิชากระบี่ เป็นยอดกระบี่ที่ดูสง่างาม!
หวังหวยอันก็เป็นแบบนั้น ตอนหนุ่ม ๆ ก็มีความคิดแบบติสท์แตกอยู่บ้าง
ฝึกวิชากระบี่
ที่นี่ฝึกได้แค่วิชากระบี่ขั้นพื้นฐานที่สุด แต่ก็พอใช้ได้
ระดับของวิชากระบี่พวกนี้ค่อนข้างต่ำ เป็นตำรับขั้น D ทั้งหมด
ตำรับพื้นฐานพวกนี้ เขากะว่าเอาให้ฝึกได้สักเล่มก่อน
ไว้ค่อยหาเล่มที่เหมาะสมเปลี่ยนทีหลัง
ยังไงก็ของฟรี ไม่มีอะไรดีนัก
ว่าแล้วก็เลือกตำรับขั้น D ธรรมดาเล่มหนึ่งทันที
ชื่อวิชาดาบเรียกว่า กระบี่พิฆาตพริบตา
เป็นตำรับที่ผสานความเร็วในการเคลื่อนไหวเข้ากับการสังหาร
ตำรับนี้ถือว่าค่อนข้างดีในบรรดาตำรับขั้น D
ตำรับก็ส่วนหนึ่ง ที่สำคัญอยู่ที่พลังของคน ยิ่งแข็งแกร่งมาก ต่อให้ใช้ตำรับที่ธรรมดาที่สุดก็สังหารศัตรูได้
แต่หากเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งระดับเดียวกัน ก็อาจเสียเปรียบอยู่บ้าง
แต่ใช้ชั่วคราวก็นับว่าเพียงพอแล้ว
สุดท้าย
เขาก็เริ่มอ่านดูคร่าว ๆ กระบี่พิฆาตพริบตาแท้จริงแล้วเป็นตำรับที่นักบู๊ขั้นต่ำใช้ โดยทั่วไปนักบู๊ขั้นกลางก็ใช้ตำรับขั้น C กันแล้ว
แต่นั่นก็หมายความว่า ระดับความยากในการฝึกนั้นค่อนข้างต่ำ