“ทางนี้คือห้องอ่านหนังสืออิเล็กทรอนิกส์สำหรับนักบู๊ขั้นกลาง”
“วิชาขั้น C ลงไป นักบู๊ขั้นกลางสามารถยืมอ่านได้เดือนละห้าเล่ม”
“นอกจากนี้ยังมีบันทึกความเข้าใจในวิถีบู๊จากผู้แข็งแกร่งแห่งจิงไห่ของเรา ซึ่งล้วนส่งอิทธิพลอย่างลึกซึ้งต่อนักบู๊ในเมืองจิงไห่ของเรา เธอเข้าไปดูได้ทุกเรื่อง”
“เปิดทุกวัน มีเวลาก็มาได้”
ซ่งหนิงเฟิงพาหวังหวยอันเดินต่อไป น้ำเสียงแฝงความรู้สึกเหนือกว่าที่มีเฉพาะในหมู่นักบู๊
“ทางนี้เป็นสถานที่ฝึกพื้นฐานของเรา นักบู๊ขั้นกลางยื่นขอในเว็บไซต์ทางการก็ใช้ได้ฟรี ไม่อย่างนั้นต้องไปสำนักยุทธ์ข้างนอกซึ่งต้องเสียเงิน”
“ถึงจะเป็นสถานที่ฝึกของสำนักยุทธ์ที่ถูกที่สุด ค่าใช้จ่ายเดือนหนึ่งก็เป็นหมื่น”
ซ่งหนิงเฟิงเองก็ยินดีพูดคุยกับเขามากขึ้นอีกสองสามประโยค
หวังหวยอันพยักหน้า ในใจก็แอบด่าว่านักบู๊นี่เปลืองเงินจริง ๆ
อย่ามองว่าสมาคมนักบู๊มีของดีตั้งมากมายนี่ ล้วนแต่เปิดให้นักบู๊ขั้นกลางเท่านั้น
สำหรับนักบู๊ขั้นต่ำ ยังต้องเสียเงิน
เขามองดูราคาที่สลักบนประตูเงียบ ๆ ราคาอยู่ที่ประมาณครึ่งหนึ่งของสำนักยุทธ์ข้างนอก แต่ก็ยังต้องใช้เงิน
แน่นอน นักบู๊ขั้นกลางดีที่สุด
ก็จะได้รับสิทธิพิเศษของนักบู๊
ส่วนพวกนักบู๊ขั้นต่ำ พูดกันตรง ๆ ต่อให้เป็นนักบู๊ขั้นสามขั้นสูงสุด ก็ยังเป็นแค่นักบู๊ขั้นต่ำ
กับขั้นกลางยังห่างชั้นกันอยู่บ้าง
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงนักบู๊ขั้นหนึ่งสอง อยู่ในเขตใจกลางเมืองจิงไห่ โดยพื้นฐานก็คือยามเฝ้าประตู
นักบู๊ขั้นห้าถือเป็นกำลังรบระดับกลางของนักบู๊ขั้นกลาง นับว่าเป็นผู้แข็งแกร่งโดยธรรมชาติ
ณ ชั่วขณะนี้ หวังหวยอันถึงได้เข้าใจว่านักบู๊ขั้นกลางถึงนับว่าก้าวเข้าสู่วงการผู้แข็งแกร่งแห่งวิถีบู๊ มีสิทธิพิเศษทางชนชั้นอย่างแท้จริง