ตำหนักอ๋อง
ชีซู้จัดวางป้ายวิญญาณของมารดาเรียบร้อยแล้ว ชิงซงกับชิงไป๋ก็กลับมาจากการตามจับคนเช่นกัน
ครานี้พลาดช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุด คนร้ายจึงหลบหนีไปได้
ชิงซงประสานมือรายงานว่า “ท่านอ๋อง คนผู้นั้นไม่รู้ว่าเตรียมการไว้ล่วงหน้าหรือไม่ ดูเหมือนจะมาสำรวจเส้นทางไว้ก่อนแล้ว หลบเลี่ยงสายตาของข้าน้อยได้พอดีทุกครั้งที่เปลี่ยนทาง เห็นได้ชัดว่ารู้ผังของตำหนักเซียนอวิ๋นเป็นอย่างดี”
ชิงไป๋เอ่ยเสริม น้ำเสียงแฝงแววขอคำชี้แนะ “ท่านอ๋อง จะให้ตรวจสอบตำหนักเซียนอวิ๋นอย่างละเอียดหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”
อู๋ซวี้ครุ่นคิด แววตาดำขลับมีความคิดไหววูบ
ครู่ต่อมา เขาเอ่ยเสียงเรียบว่า “พวกเจ้าคุ้มครองความปลอดภัยของพระชายาให้ดีก็พอ”
ชิงซงกับชิงไป๋ไม่ซักถาม รับคำแล้วถอยออกไป
ชีซู้ที่ยืนฟังอยู่ข้าง ๆ ในยามนี้ก็ครุ่นคิดไม่ต่างกัน
คนร้ายซ่อนตัวอยู่ในตำหนักเซียนอวิ๋นหรือ?
เพราะฉะนั้นเหตุร้ายทั้งสองครั้ง ครั้งหนึ่งเกิดขึ้นระหว่างทางกลับจากตำหนักเซียนอวิ๋น หลังนางนำป้ายวิญญาณของมารดาไปฝากไว้ ส่วนอีกครั้งก็คือวันนี้ เมื่อคนร้ายเข้าใจผิดคิดว่าชีว่านหนิงเป็นนาง
แต่แท้จริงแล้วเป็นผู้ใดที่ต้องการเอาชีวิตนาง?
คงไม่ใช่ชีเฉิงเฟิง
อย่าว่าแต่เขากำลังหัวหมุน ทั้งต้องรักษาความสัมพันธ์กับตระกูลกู้ ทั้งต้องจัดการเรื่องวุ่นวายของเซิ่นฮุ่ยหลาน ย่อมไม่มีเวลาวางแผนส่งคนมาซุ่มทำร้ายนางอย่างรอบคอบ