ปลายเดือนแปด จวนจ้าว
ภายในโถงใหญ่สว่างไสวด้วยแสงโคม จ้าวเจิ้นซ่างนั่งอยู่บนเก้าอี้ไท่ซือ มือข้างหนึ่งวางบนที่เท้าแขน อีกข้างถือจอกสุรา ฟังรายงานจากผู้ใต้บังคับบัญชาด้วยสีหน้ามืดครึ้ม
“...ทางกรมอาญาตัดสินใจเรียบร้อยแล้ว เซิ่นหยวนจะย้ายไปดำรงตำแหน่งผู้ตรวจการขนส่งประจำแดนตะวันตกเฉียงเหนือ มีอำนาจดูแลการจัดสรรเสบียงทหาร อีกไม่กี่วันก็ต้องเดินทางไปรับตำแหน่งแล้วขอรับ”
จ้าวเจิ้นซ่างกระแทกจอกสุราลงบนโต๊ะทันที “บัดซบ! เขาเป็นถึงรองเจ้ากรมอาญา ไม่เคยออกรบ จู่ ๆ กลับถูกย้ายไปเป็นผู้ตรวจการขนส่งประจำแดนตะวันตกเฉียงเหนืออย่างนั้นหรือ?! คิดจะล้อข้าเล่นหรือไร?!”
สุราในจอกกระฉอกหกเปรอะทั่วโต๊ะ
จากรองเจ้ากรมอาญาไปเป็นผู้ตรวจการขนส่งประจำแดนตะวันตกเฉียงเหนือ ระดับตำแหน่งมิได้เปลี่ยนแปลง ทั้งยังนับว่าเป็นการโยกย้ายในระดับเดียวกัน ไม่ใช่การเลื่อนขั้น
ทว่าตำแหน่งผู้ตรวจการขนส่งประจำแดนตะวันตกเฉียงเหนือ เป็นตำแหน่งสำคัญในแผนการวางหมากของท่านกั๋วกงคราวนี้ ต่อให้เซิ่นหยวนสังหารลู่ชิวจื้อ ผู้ชอบยุยงให้ขุนนางฝ่ายบุ๋นแตกแยกและเขียนบทความเปรี้ยวฝาดผู้นั้นได้จริง ท่านกั๋วกงก็ไม่มีทางยกตำแหน่งนี้ให้เซิ่นหยวน
บัดนี้เซิ่นหยวนยังไม่ทันทำการสำเร็จ ทั้งยังสังหารคนไม่สำเร็จ แต่กลับได้ตำแหน่งไปครองเสียแล้วหรือ?
บัดซบ!
ผู้ใต้บังคับบัญชาประสานมือ กล่าวต่อว่า “ท่านแม่ทัพ จากที่ข้าน้อยเห็น เซิ่นหยวนคงไปสวามิภักดิ์อ๋องผู้สำเร็จราชการแล้ว ตำแหน่งผู้ตรวจการขนส่งประจำแดนตะวันตกเฉียงเหนือก็คือค่าตอบแทนที่อ๋องผู้สำเร็จราชการมอบให้ เขาจะไปเป็นสายตาคอยจับตาดูแดนตะวันตกเฉียงเหนือให้ท่านอ๋อง และช่วยท่านอ๋องจัดการธุระขอรับ!”
สีหน้าจ้าวเจิ้นซ่างยิ่งย่ำแย่ เพลิงโทสะลุกโหมในอก