พระดำรัสเรียกตัวถูกส่งมาถึงตั้งแต่ยามเช้า ขณะนั้นอู๋ซวี้ออกจากตำหนักอ๋องเข้าวังไปได้พักใหญ่แล้ว
ผู้ส่งสารคือคุณนายใหญ่จ้าว คนสนิทข้างกายไทเฮา นางแย้มยิ้มอย่างมีมารยาท “เหนียงเหนียงทรงอยากพบพระชายามานานแล้ว วันนี้ทรงมีเวลาว่าง จึงมีรับสั่งให้อัครมเหสีเข้าวังไปสนทนาด้วย ขอให้อัครมเหสีเตรียมตัวออกเดินทางทันที อย่าปล่อยให้เหนียงเหนียงทรงรอนานเลยเพคะ”
ชีซู้รับคำ ส่งคุณนายใหญ่จ้าวออกไปแล้วหมุนตัวกลับเข้าห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้า
แม่นมฝางช่วยนางแต่งกาย พลางปลอบว่า “อัครมเหสีอย่าเพิ่งกังวลเพคะ ท่านอ๋องก็ประทับอยู่ในวัง หากมีเรื่องใดก็ไปหาท่านอ๋องได้”
ชีซู้พยักหน้า “แม่นมรู้ธรรมเนียมในวังหรือไม่ เล่าให้ข้าฟังหน่อยเถิด จะได้ไม่เสียมารยาท”
นางไม่เคยเข้าวังมาก่อนเลย
ทุกคราที่มีงานเลี้ยงในวัง เซิ่นฮุ่ยหลานมักมีเหตุผลพาชีว่านหนิงไปเพียงคนเดียว
นางคร้านจะช่วงชิง จึงไม่เคยมีโอกาสได้สัมผัส แต่บัดนี้นางเป็นพระชายาผู้สำเร็จราชการ จะทำให้อู๋ซวี้และตำหนักอ๋องเสียหน้าไม่ได้
แม่นมฝางอธิบายอย่างละเอียด ชีซู้ก็ตั้งใจฟังอย่างจริงจัง
รถม้ามุ่งหน้าไปยังพระราชวัง นางเอนกายพิงผนังรถม้า ทบทวนคำพูดของแม่นมฝางเงียบๆ ความคิดค่อยๆ วกไปถึงไทเฮาโดยไม่รู้ตัว
ไทเฮามีนามว่าเจียงซินเจิ้น ปีนี้อายุเพียงยี่สิบหกปี อ่อนกว่าอู๋ซวี้ถึงห้าปี
กล่าวไปแล้ว แดนต้าจิ้นเปลี่ยนราชวงศ์มาได้ยังไม่ถึงสิบปี
ฮ่องเต้องค์ก่อนเซี่ยวเจิง เดิมเป็นแม่ทัพใหญ่แห่งราชวงศ์ก่อน ผ่านศึกสงครามมาทั้งชีวิต มุ่งหมายเพียงรวมแผ่นดินจงหยวนให้เป็นหนึ่ง
แต่ฮ่องเต้แห่งราชวงศ์ก่อนกลับโง่เขลา หลงเชื่อคำยุยง ใส่ความจนสั่งประหารครอบครัวของเขาในเมืองหลวง
ราชสกุลเสียวถูกสังหารทั้งตระกูล มีเพียงโอรสน้อยคนหนึ่งรอดชีวิต นั่นคือรัชทายาทองค์ก่อนเซี่ยวเฮิง