หลินเฉินทุ่มเทพลังทั้งหมดเข้าปะทะกับหลินหงปิน จนสามารถผลักอีกฝ่ายถอยไปหลายสิบเมตร
แต่ตัวเขาเองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน แขนทั้งข้างห้อยตกอยู่ข้างลำตัว กระดูกภายในแตกละเอียด
บาดเจ็บสาหัสยิ่ง!
หลินเฉินอาศัยพละกำลังอันแข็งแกร่งจากร่างกาย พุ่งทะยานต่อเนื่องไม่หยุด ดวงตาทั้งคู่แจ่มชัด ทว่ากลับเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง
“ไอ้เด็กสารเลว ยังคิดจะหนีอีกหรือ? ตามไปให้ข้า!”
หลินหงปินโกรธจัด เขาหันไปเรียกอินทรีเฉียบดาบของตน หวังให้มันอาศัยความเร็วไล่ตามไปสังหาร
แต่เมื่อสายตาเหลือบไปเห็น รูม่านตาของหลินหงปินก็หดเล็กลง
อินทรีเฉียบดาบบาดเจ็บทั่วร่าง เรี่ยวแรงร่อยหรอ เห็นได้ชัดว่าแทบจะสู้ต่อไม่ไหวแล้ว
หัวใจของเขากระตุกวูบ
ต้นกล้าน้อยนั่นเป็นเพียงสัตว์มายาขั้นหนึ่งเท่านั้น แล้วมันมีสิทธิ์อะไรถึงเอาชนะอินทรีเฉียบดาบของเขาได้?
เด็กคนนี้มีความลับติดตัวมากเกินไป จะปล่อยให้มีชีวิตอยู่ต่อไปไม่ได้เด็ดขาด!
ขณะที่ทุกคนกำลังจะออกไปไล่สังหารหลินเฉิน คลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวสุดขีดก็ซัดกดลงมาจากกลางอากาศ ตัดขาดถนนเบื้องหน้าพวกเขาทันที
“ตูม!”
ภายใต้พลังวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัว ถนนถูกฟันขาดเป็นแนว เกิดเป็นร่องลึกน่าหวาดหวั่น!
ร่องลึกนี้มีความลึกอย่างน้อยหลายสิบเมตร!
เงาร่างหนึ่งเดินออกมาจากหอสุราอย่างเกียจคร้าน
นางกวาดตามองด้วยดวงตางดงาม ก่อนสายตาจะหยุดลงบนตัวหลินหงปินผู้เป็นหัวหน้า แล้วเอ่ยถามอย่างเรียบเฉยว่า “เจ้าเป็นผู้มีอำนาจตัดสินใจของตระกูลหลินในปัจจุบันหรือ?”
เมื่อหญิงสาวเอ่ยถาม ผู้คนที่มุงดูอยู่ไม่น้อยต่างสูดลมหายใจเฮือกหนึ่ง ในใจรู้สึกราวกับถูกก้อนหินมหึมากดทับ