"ถ้าอยากได้ สิบบาทขายให้เลย!"
เจ้าของร้านยิ้มพลางมองเฉินม่อ
เฉินม่อไม่ต่อรองราคา รีบหยิบโทรศัพท์ออกมาสแกนจ่ายสิบบาททันที
จากนั้นเขาก็หยิบหนังสือแคลคูลัสระดับมหาวิทยาลัยเล่มนั้นขึ้นมา ขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าออกจากไป
พอออกมาได้ระยะหนึ่ง เขาก็จอดรถ หยิบหนังสือแคลคูลัสเล่มนั้นออกมา แล้วเปิดทีละหน้าทีละหน้า
ระหว่างที่พลิกไปได้สิบกว่าหน้านั้นเอง เขาก็เห็นธนบัตรร้อยบาทแทรกอยู่ข้างใน เขาดีใจในใจ ที่แท้ก็เป็นเงินนี่เอง มิน่าล่ะหนังสือเล่มนี้ถึงได้เปล่งแสงสีทอง!
เขาพลิกต่อไปเรื่อย ๆ ไม่นานก็เจอธนบัตรร้อยบาทอีกหนึ่งใบ
พอพลิกหนังสือทั้งเล่มจบ ก็ได้เงินทั้งหมดหนึ่งพันบาท
สิบบาท ซื้อมาได้หนึ่งพันบาท กำไรเป็นร้อยเท่าเลยนะเนี่ย!
เฉินม่อเริ่มติดใจความได้เปรียบนี้ รีบขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าตระเวนไปตามถนน พยายามหา treasure ต่อไป
เสียดายที่ไม่เห็นอะไรเปล่งแสงสีทองอีกเลย
หลังจากนั้นเขาก็หยิบโทรศัพท์ออกมา เตรียมเปิดรับออเดอร์ส่งอาหารตามสัญชาตญาณ ก็บังเอิญมีออเดอร์หนึ่งอยู่ใกล้ ๆ
เขารับออเดอร์ทันที แล้วไปที่ร้าน
รับอาหารแล้วก็มุ่งหน้าไปยังปลายทาง
ปลายทางอยู่ที่ถนนเฉียนหวังซะด้วย!
ถนนเฉียนหวังเป็นถนนขายของเก่าที่โด่งดังของเมืองชุนเฉิง!
ใครต่อใครก็พากันมาหาของดีและพิสูจน์ของเก่าที่นี่
พอมาถึงถนนเฉียนหวัง เฉินม่อก็ตาลุกวาว ถนนเฉียนหวังนี่ของเก่าเยอะ ประหนึ่งมี treasure เต็มไปหมด
เขาขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าเข้าไปในถนนเฉียนหวัง สายตามองไปที่แผงลอยสองข้างทาง แต่ก็ไม่เห็นแสงสีทองตรงไหนเลย
ของเก่าพวกนั้น ดูเก่าแก่มาก แต่กลับไม่มีสักชิ้นที่เปล่งแสงสีทอง เขาก็เข้าใจได้ในทันที ของเก่าพวกนี้ล้วนเป็นของเลียนแบบ ของปลอมทั้งนั้น!
เพื่อพิสูจน์ความคิดของตัวเอง เขารีบไปที่แผงลอยแห่งหนึ่ง แล้วหยิบเครื่องเคลือบสีเขียวลายครามขึ้นมาชิ้นหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจ
ในวินาทีที่เขาหยิบเครื่องเคลือบสีเขียวลายครามขึ้นมา ภาพหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในหัวโดยอัตโนมัติ
ในโรงงานทำของเลียนแบบโบราณแห่งหนึ่ง ช่างฝีมือยุคใหม่ใช้ดินขาวคุณภาพสูงนวดขย้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า ปั้นเป็นตัวแรกรูปทรง ดัดให้เป็นทรงกลมเกลี้ยงแบบของโบราณ แล้ววางทิ้งไว้ในที่ร่มให้แห้ง
จากนั้น ช่างก็ใช้พู่กันขนาดเล็กระบายสีครามที่ผสมจากสารเคมี ลงบนเนื้อเครื่องเคลือบ วาดลวดลายเถาวัลย์แบบโบราณด้วยมือเปล่า จงใจเลียนแบบฝีแปรงที่ดูเรียบง่ายของช่างโบราณ
หลังจากนั้น ช่างก็นำเนื้อเครื่องเคลือบเข้าเตาเผา ใช้ความร้อนต่ำเผาให้แข็งตัว แล้วจึงราดน้ำเคลือบเลียนแบบเก่าที่ผสมให้ดูเก่า
สุดท้าย ก็นำเข้าเตาเผาฟืน ควบคุมอุณหภูมิในการเผา พอออกจากเตา ลวดลายสีน้ำเงินบนผิวเคลือบก็กลายเป็นรูปเป็นร่าง
เสร็จแล้ว ช่างก็นำขี้เถ้าพืชผสมกับกรด เช็ดตามตัวเครื่องเคลือบ แล้วฝังดินทิ้งไว้หลายวัน เพื่อปลอมคราบสนิมที่เกิดจากดิน
พอขุดขึ้นมา ก็ใช้กระดาษทรายละเอียดขัดผิวเคลือบเบา ๆ ขัดความเงาออกบางส่วน เลียนแบบรอยขัดถูที่ผ่านมาหลายร้อยปี
แล้วก็เอาขี้เถ้าเก่า ๆ ทาตามรอยแตก เพื่อทำให้ดูสกปรกเก่าแก่เหมือนเพิ่งขุดออกมาจากดิน
สุดท้าย ก็เคาะให้เกิดรอยแตกเล็ก ๆ ปลอมรอยร้าวเก่าแก่ เครื่องเคลือบสีเขียวลายครามเก่าเลียนแบบของเก่าที่ทำเสร็จสมบูรณ์!
ภาพก็จบลงตรงนั้น
เฉินม่อตาเป็นประกายมากขึ้นเรื่อย ๆ สมกับที่เป็นของเลียนแบบจริง ๆ!
เขามองไปรอบ ๆ ของเก่าที่ไม่มีชิ้นไหนเปล่งแสงสีทอง แล้วก็เข้าใจได้ทันที ของเก่าพวกนี้ล้วนเป็นของปลอม ไม่มีของแท้สักชิ้นเดียว!
"วงการนี้ลึกซึ้งจริง ๆ!"
เขาอดอุทานออกมาไม่ได้
วงการของเก่าเป็นธุรกิจที่ได้กำไรสูงมาก แต่ก็ลึกซึ้ง หากไม่มีความรู้ก็เสียเงินซื้อของเลียนแบบในราคาแพงได้ง่าย ๆ
ตอนนี้ นักท่องเที่ยวต่างถิ่นหลายคนกำลังดูของเก่าพวกนี้อยู่
เจ้าของแผงลอยพูดยกเมฆไปต่าง ๆ นานา อ้างว่าของเก่าของตัวเองล้วนเป็นของแท้
นักท่องเที่ยวบางคนเชื่อสนิทใจ เสียเงินซื้อของเก่าไปจริง ๆ
เฉินม่อที่ยืนดูอยู่ข้าง ๆ ถึงกับมุมปากกระตุก เขาเห็นสาวสวยแต่งตัวตามสมัยคนหนึ่ง เสียเงินหนึ่งแสนบาทซื้อจี้หยกพระเครื่องหยกเขียวชิ้นหนึ่ง ของสิ่งนั้นมันก็แค่ของปลอมเท่านั้นแหละ
แต่เฉินม่อไม่พูดมาก รู้แต่นิ่งเฉย เพราะเจ้าของแผงพวกนี้หากินกับการขายของเลียนแบบพวกนี้ หากเขาชี้โพรงเขี้ยวหนามไป ก็จะทำให้คนโกรธได้ง่าย ๆ!
นี่มันเหมือนกับการตัดเงินทองของคนอื่น!
มีคำพูดหนึ่งพูดเอาไว้อย่างนี้ ตัดเงินทองคนอื่น ก็เหมือนตัดเส้นทางหากินของคน ๆ นั้น!
เฉินม่อส่ายหัว ขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า ตั้งใจจะไปส่งออเดอร์ของตัวเองก่อน ไม่งั้นจะเลยเวลา
เขาตามที่อยู่มาถึงร้านขายของเก่าที่ชื่อว่า หว่านเป่าเก๋อ
พอเข้าร้าน ก็เห็นผู้หญิงหน้าตางดงามวัยยี่สิบกว่า ๆ สวมชุดกี่เพ้าคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างใน ผู้หญิงคนนั้นมีบุคลิกอ่อนโยน เต็มไปด้วยเสน่ห์แบบสาวผู้ใหญ่
"สวัสดีค่ะ อาหารที่สั่งไว้มาส่งแล้ว"
เฉินม่อถือถุงอาหารเดินเข้าไป
ผู้หญิงเงยหน้าขึ้น ยิ้มรับถุงอาหาร ยิ้มหวานให้เขา
"ขอบคุณนะคะ"
เฉินม่อกำลังจะเดินออกไป ก็เห็นของเก่าชิ้นหนึ่งเปล่งแสงสีทองอยู่ข้าง ๆ นั่นคือหยกโบราณชิ้นหนึ่ง
เขาหยุดฝีเท้าทันที เดินเข้าไปหาหยกโบราณชิ้นนั้นโดยไม่รู้ตัว
เวินหว่านเห็นเฉินม่อเดินไปทางหยกโบราณ ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วยิ้มมองเขา
"พี่หนุ่ม สนใจของเก่าด้วยเหรอคะ?"
"แค่ดูเล่น ๆ ครับ..."
เฉินม่อพูดแบบนั้น มือก็หยิบหยกโบราณชิ้นนั้นขึ้นมาถือไว้ในมือแล้ว
วินาทีถัดมา ภาพหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในหัวทันที
ในโรงงานแกะหยกโบราณแห่งหนึ่ง มีแท่นหมุนที่ใช้เท้าเหยียบสำหรับขัดหยกด้วยทรายตั้งอยู่
ช่างแกะหยกโบราณคนหนึ่งนำหยกเฮ่อเถียนดิบก้อนใหญ่ออกมา ใช้เชือกป่านพันไว้ แล้วจุ่มทรายขัดหยก ลากเลื่อยไปมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใช้เวลาหลายวัน จึงตัดแบ่งหยกออกมาเป็นชิ้น ๆ อย่างเป็นระเบียบ
จากนั้น ช่างก็นำหยกชิ้นนั้นไปยึดติดกับโครงไม้ ใช้เท้าเหยียบวงล้อหมุน ขับเคลื่อนล้อเจียรหิน พร้อมกับรดน้ำไปเรื่อย ๆ โรยทรายควอตซ์ละเอียดลงไป ขัดผิวหยกที่หยาบกร้านออกทีละนิด ๆ จนได้รูปร่างคร่าว ๆ ของสิ่งของ
ล้อเจียรละเอียดค่อย ๆ เคลื่อนไปมา ช่างถือหยกชิ้นนั้นไว้ มือประคองให้แนบกับแผ่นเจียรหมุน สลักลายเมฆ ลายข้าวตอก ลายหน้าสัตว์ร้าย อย่างลึก ๆ ตื้น ๆ เส้นสายอ่อนช้อยงดงามแบบโบราณ
พอสลักลวดลายเสร็จ ช่างก็เปลี่ยนเป็นล้อเจียรอ่อนที่ละเอียดกว่า จุ่มน้ำขัดไปทั่วทุกมุมของหยกชิ้นนั้น ขัดอยู่นานหลายวัน จนรอยคมจากการแกะสลักหายไป
สุดท้าย ช่างก็นำหนังสัตว์มาขัด ถูไปมาอย่างยาวนาน ผิวหยกก็ค่อย ๆ เผยให้เห็นความเงางามนุ่มนวลชุ่มชื้น หยกโบราณชิ้นงามสง่าอย่างโบราณก็เป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา
ภาพก็จบลงตรงนั้น
เฉินม่อเข้าใจได้ทันที หยกเฮ่อเถียนชิ้นนี้เป็นของแท้ เป็นฝีมือการทำอย่างประณีตของช่างโบราณ มีประวัติยาวนานหลายร้อยปี
เฉินม่อสูดหายใจลึก ๆ แล้วมองไปทางเวินหว่านที่อยู่ข้าง ๆ
"เจ้าของร้านครับ หยกโบราณชิ้นนี้ราคาเท่าไหร่ครับ?"
ถ้าราคาถูก เขาจะซื้อ
ถ้าราคาแพง ก็คงต้องปล่อยผ่าน
เวินหว่านมองหยกเฮ่อเถียนชิ้นนั้นแล้วก็ยิ้มอ่อนโยน
"หยกเฮ่อเถียนชิ้นนี้ แปดร้อยบาทค่ะ"
เฉินม่อได้ยินแล้วก็ดีใจในใจ
ถึงแม้เขาจะไม่ค่อยเข้าใจของเก่า แต่ก็เคยได้ยินมาบ้างเหมือนกัน
หยกเฮ่อเถียนแบบนี้ ตามร้านขายของเก่าทั่วไปส่วนใหญ่เป็นของเลียนแบบ ราคาก็แค่หลักร้อยถึงหลักพัน
เวินหว่านตั้งราคาแปดร้อย ไม่ได้ตั้งราคาเกินจริง
แต่เห็นได้ชัดว่าเวินหว่านไม่ได้ดูออกว่าหยกเฮ่อเถียนชิ้นนี้เป็นของแท้
มูลค่าที่แท้จริงของหยกเฮ่อเถียนชิ้นนี้ ต้องมากกว่าแปดร้อยบาทแน่นอน
เฉินม่อคิดอยูครู่หนึ่ง ก็สแกนจ่ายแปดร้อยบาท ซื้อหยกโบราณชิ้นนั้นมา
ตอนที่เฉินม่อกำลังจะออกไป ก็มีคนเดินเข้ามา กลับเป็นเจียงฮาวที่ถูกเฉินม่อไล่ตีไปเมื่อคืนนี้เอง!
เจียงฮาวเห็นเฉินม่อก็ตกใจมาก
เมื่อคืนกลับไป เขาก็ไปหาคนเตรียมการแก้แค้นเฉินม่อ
เช้านี้ คนที่เขาไปหามาขับรถชนเฉินม่อเป็นคนแรก ตั้งใจจะฆ่าเฉินม่อ ผลปรากฏว่าเฉินม่อกลับไม่เป็นไรแม้แต่นิดเดียว ช่างเหลือเชื่อจริง ๆ!