"สาวสวย เธอรู้สึกตัวหน่อย..."
เฉินม่อใช้สองมือออกแรงพยายามจะผลักซูเสี่ยวเสี่ยวออกไป
แต่ทว่าตอนนี้ซูเสี่ยวเสี่ยวไม่ฟังอะไรที่เขาพูดทั้งนั้น เธอแต่จะซบเข้ามาหาเขา และตอนนี้แรงของเธอช่างน่ากลัวเสียเหลือเกิน เฉินม่อถึงกับผลักเธอไม่ออกเลยทีเดียว
ในจังหวะนั้นเอง ซูเสี่ยวเสี่ยวก็ทรุดตัวลงนั่งทันใด...
วินาทีนั้น สมองของเฉินม่อว่างเปล่าไปหมด มือก็เผลอโอบเอวบางเล็กน้อยของซูเสี่ยวเสี่ยวไว้โดยไม่รู้ตัว
เช้าวันรุ่งขึ้น เฉินม่อลืมตาขึ้นมา ก็เห็นใบหน้าสวยหยดย้อยที่งดงามจนล่มเมืองได้ทันที
ในขณะที่เขากำลังจ้องมองซูเสี่ยวเสี่ยวอยู่นั้น ซูเสี่ยวเสี่ยวก็ลืมตาขึ้นมาเช่นกัน
สายตาสบกันชั่วขณะ สองคนต่างรู้สึกเขินอายจนพากันเบือนหน้าหนี
ในหัวของเฉินม่ออดนึกถึงภาพเมื่อคืนไม่ได้ เขารู้สึกว่าเมื่อคืนตัวเองเหมือนถูกนางพญาปีศาจดูดพลังจนหมดตัว
เขามีขอบตาเป็นแพนด้า ไอแห้งหนึ่งที
"เอ่อ...ฉันจะรับผิดชอบเธอเอง"
ซูเสี่ยวเสี่ยวหน้าร้อนผ่าว เธอไม่ได้พูดอะไร แต่กลับเอาจี้หยกสีเขียวที่ห้อยคอลงมาอย่างเงียบ ๆ ตั้งใจจะคล้องให้เฉินม่อ
นี่คือมรดกตกทอดที่แม่ทิ้งไว้ให้เธอ เอาไว้ให้สามีในอนาคต
"นี่มัน..."
เฉินม่อมองเธอด้วยความสงสัย
"อย่าถามมาก ใส่ไว้เถอะ"
เฉินม่อปล่อยให้ซูเสี่ยวเสี่ยวคล้องจี้หยกไว้ที่คอเขาอย่างว่าง่าย
"เธอไปเถอะ เรื่องเมื่อคืน ถือว่าไม่เคยเกิดขึ้น"
ซูเสี่ยวเสี่ยวก้มหน้า
"แบบนี้ไม่ได้ ฉันต้องรับผิดชอบเธอ!"
เฉินม่อเหลือบไปเห็นคราบเลือดบนเตียง เขาได้ครอบครองครั้งแรกของซูเสี่ยวเสี่ยวไปแล้ว จะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ไม่ได้
แล้วยิ่งซูเสี่ยวเสี่ยวสวยขนาดนี้ ทั้งชีวิตเขาต่อให้ถือตะเกียงหา ก็ยังหาผู้หญิงแบบนี้ไม่เจอ ถ้าซูเสี่ยวเสี่ยวเป็นแฟนเขาได้ล่ะก็ บรรพบุรุษตระกูลเขาคงมีบุญมากถึงได้ให้หลานชายได้ดีขนาดนี้
"คู่หมั้นฉันเป็นลูกชายมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของเมืองชุนเฉิง ตระกูลเขามีอำนาจล้นฟ้าในเมืองชุนเฉิง ตกกลางคืนแกตีเขา เขาไม่มีทางปล่อยแกไปแน่!"
"แล้วก็ แกเป็นแค่คนส่งอาหาร แกจะเอาอะไรมาพอรับผิดชอบฉัน ฉันค่าใช้ชีวิตเดือนละแสนยังไม่พอเลย แกมีเงินเหรอ?"
"แกไปเร็ว ๆ เข้า ไม่งั้นจะไปไม่รอด"
ซูเสี่ยวเสี่ยวเริ่มไล่แขก
เฉินม่ออ้าปากจะพูดอะไร ท้ายที่สุดก็ได้แต่ถอนหายใจ
เขาก็แค่คนส่งอาหาร เลี้ยงตัวเองยังไม่รอด ซูเสี่ยวเสี่ยวดูท่าทางก็เป็นลูกสาวบ้านรวย
เขาจะเอาอะไรมารับผิดชอบ?
พึ่งฝีมือบนเตียงเหรอ?
"ดูแลตัวเองด้วย"
เฉินม่อออกจากบ้านของซูเสี่ยวเสี่ยว ขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าของตัวเอง เตรียมเริ่มต้นวันใหม่กับชีวิตคนส่งอาหาร
แต่ทว่า ในตอนที่เขาขี่ออกจากชุมชนไปถึงถนนเปลี่ยว ๆ สายหนึ่ง รถออฟโรดสีดำไม่มีป้ายทะเบียนคันหนึ่งก็พุ่งออกมาอย่างกะทันหัน ชนเขาเต็ม ๆ จนร่างเขาลอยกระเด็น
เฉินม่อกระแทกพื้นอย่างแรง หัวแตกเลือดไหล เขาลืมตาอย่างยากลำบาก เพียงเห็นเงารถออฟโรดที่แล่นจากไปไกล
ในจังหวะนั้น จี้หยกที่คอของเขาดูดเลือดบนตัวเขาเข้าไป ทันใดนั้นภายในจี้หยกก็มีแสงสีขาวเส้นหนึ่งพุ่งออกมา เข้าสู่กลางหว่างคิ้วของเขาทันที
วินาทีถัดมา เขาเห็นภาพเบลอ ๆ ไปหมด แต่ทั้งตัวกลับรู้สึกเหมือนถูกฉีดยา เปี่ยมไปด้วยพลัง ขาที่เมื่อครู่แทบจะแหลกสลาย กลับฟื้นคืนเป็นปกติทันที
เขาลุกขึ้นจากพื้น นอกเสียจากตามตัวยังมีเลือดติดอยู่เล็กน้อย เขารู้สึกเหมือนตัวเองไม่เคยได้รับบาดเจ็บมาก่อนเลย
"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?"
เขาคิดยังไงก็คิดไม่ออก เห็น ๆ อยู่เมื่อครู่ยังรู้สึกว่าตัวเองแทบพังทั้งร่าง จู่ ๆ ก็หายเป็นปกติดื้อ ๆ ทั้งที่มันเหลือเชื่อสุด ๆ
เขาส่ายหน้า แล้วเดินไปประคองมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าขึ้น
ในตอนที่เขาประคองมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าขึ้นมาวินาทีนั้นเอง จู่ ๆ ในหัวก็มีภาพหนึ่งผุดขึ้นมา เหมือนวิดีโอที่เล่นอัตโนมัติ
ภายในโรงงานอัจฉริยะอันกว้างขวาง แขนกลพ่นประกายไฟ เชื่อมโครงมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าคันหนึ่งได้อย่างรวดเร็ว
วินาทีถัดมา โครงมอเตอร์ไซค์ถูกส่งไปตามรางเข้าสู่ห้องพ่นสี พอออกมา พื้นผิวสีเงาวาวเป็นมัน
บนสายพานลำเลียง คนงานต่างประกอบมอเตอร์ แบตเตอรี่ลิเธียม และเปลือกพลาสติกหลากสีตามลำดับ
จากนั้น เบรก ไฟหน้า หน้าปัดเรือนไมล์ ก็ถูกติดตั้งเข้าที่ตามลำดับ
มอเตอร์ไซค์ยี่ห้อหยาตี้ที่ประกอบเสร็จถูกเคลื่อนเข้าสู่จุดตรวจสอบ ตรวจสอบกำลังและไฟตามรายการ
สุดท้าย มอเตอร์ไซค์ยี่ห้อหยาตี้คันใหม่เอี่ยมก็ถูกจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบในคลังสินค้าสำเร็จรูป
ภาพตรงนี้ก็จบลง
เฉินม่อเบิกตากว้าง คิดว่าตัวเองคงเห็นภาพหลอนไปแล้ว
ในจังหวะนั้น สายตาของเขาก็เปลี่ยนไป เขากลับมองทะลุกำแพงตึกด้านหน้าได้ในพริบตา เห็นภาพที่อยู่หลังกำแพงได้โดยตรง
เขามองเห็นชั้นสามมีสามีภรรยาวัยหนุ่มสาวกำลังออกกำลังกายตอนเช้ากันอยู่ เขามองเห็นชัดเจนมาก ต่อให้จะนับขนบนตัวพวกเขาว่ามีกี่เส้นก็ยังนับได้
เขาสะบัดสายตาออกมาอย่างไม่เต็มใจ แล้วก็มองเห็นชั้นสี่มีคนอ้วนคนหนึ่งนั่งอยู่บนโถส้วม เขารู้สึกแสบตา เลยเบนสายตามองไปที่ชั้นห้า เห็นสาววัยรุ่นคนหนึ่งกำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ
"โอ้โห ฉันนี่มันทะลุทะลวงแล้วเหรอเนี่ย?"
ไม่นานเขาก็เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น หลังจากโดนรถออฟโรดชน เขากลับได้พลังพิเศษทะลุทะลวงมาอย่างไม่รู้ตัว
แล้วก็ ภาพการผลิตมอเตอร์ไซค์หยาตี้ที่เพิ่งผุดขึ้นในหัวก็ประหลาดมากเช่นกัน แค่ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงมีภาพนี้โผล่ขึ้นมา
ในจังหวะนั้น เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าโดยสัญชาตญาณ อยากดูว่ามีออเดอร์ส่งอาหารให้รับไหม
ในตอนที่เขาได้โทรศัพท์มาไว้ในมือวินาทีนั้นเอง ในหัวก็มีภาพขั้นตอนการผลิตโทรศัพท์เครื่องนี้ของเขาผุดขึ้นมาโดยอัตโนมัติ ชัดเจนมาก ทุกขั้นตอนมองเห็นได้ละเอียดถี่ถ้วน
"นี่..."
เขาก้มหน้ามองโทรศัพท์ในมือ
แล้วก็มองมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า
ดูเหมือนว่าตอนที่เขาแตะต้องโทรศัพท์กับมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า ในหัวก็จะผุดภาพขั้นตอนการผลิตของโทรศัพท์และมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าขึ้นมาโดยอัตโนมัติ นี่มันก็เป็นพลังพิเศษอีกอย่างนึงสินะ!
เพื่อพิสูจน์ความคิดของตัวเอง เขาหยิบบุหรี่ยี่ห้อจื่อหยุนที่อยู่ในกระเป๋าออกมา
เพิ่งหยิบบุหรี่จื่อหยุนออกมาวินาทีนั้นเอง ในหัวของเขาก็มีภาพขั้นตอนการผลิตบุหรี่จื่อหยุนผุดขึ้นมาโดยอัตโนมัติ ทุกขั้นตอนชัดเจนหมด
"ฉันแตะต้องอะไร ในหัวก็จะมีภาพขั้นตอนการผลิตของสิ่งนั้นผุดขึ้นมาโดยอัตโนมัติ!"
ในใจเขาดีใจจนแทบระเบิด
แค่โดนชน ก็ได้พลังพิเศษมาถึงสองอย่าง ซ่าสุด ๆ!
เขาสูดหายใจลักหนึ่งที แล้วขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าออกจากตรงนั้น
ระหว่างทางที่ผ่านถังขยะข้างถนน เขาก็มองเห็นถังขยะใบนั้นมีแสงสว่างวาบ ทอง ๆ โผล่ออกมาเป็นกำปั้นโต
เขาชะงัก
จากนั้นก็เบรกรถโดยสัญชาตญาณ มองไปที่ถังขยะ ก็เห็นว่าข้างในถังขยะมีช่อดอกกุหลาบใหญ่อยู่ช่อหนึ่ง และข้างในช่อดอกกุหลาบก็มีกล่องสีขาวใบหนึ่งแทรกอยู่
กล่องสีขาวใบนั้นต่างหากที่เปล่งแสงสีทอง!
เขาอยากรู้อยากเห็น เลยยื่นมือไปหยิบกล่องสีขาวออกมาเปิดดู พบว่าเป็นโทรศัพท์มือถือ!
เขากล่องออกมา ข้างในกลายเป็นโทรศัพท์ไอโฟน 17 รุ่นล่าสุด!
"โอ้โห พลังพิเศษอย่างที่สาม ตามหาของวิเศษนี่นา?"
เฉินม่อตาเป็นประกาย
จากนั้น เขาก็เก็บโทรศัพท์ไว้ ขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าตระเวนไปตามถนนต่อ
ระหว่างทาง เขาไม่เห็นที่ไหนมีแสงสีทองผุดขึ้นมาอีกเลย
แต่ทว่า ตอนที่เขาผ่านสถานีรับซื้อของเก่าแห่งหนึ่ง เขาก็มองเห็นแสงสีทองขึ้นมา
เขาเดินไปที่จุดที่แสงสีทองส่องออกมา พบว่าสิ่งที่เปล่งแสงสีทองคือหนังสือเล่มหนึ่งที่อยู่ในกองหนังสือ
"แคลคูลัสระดับมหาวิทยาลัย!"
เขาอดกลั้นความตื่นเต้นในใจไว้ แล้วมองไปที่เจ้าของร้านรับซื้อของเก่าที่อยู่ข้าง ๆ
"เฮ้ พ่อค้า หนังสือเล่มนี้ราคาเท่าไหร่ ขายให้ฉันหน่อยได้ไหม?"