ลิฟต์พุ่งลงสู่ชั้นใต้ดินชั้นหนึ่งอย่างรวดเร็ว
ภายในลิฟต์ หานชิงเซี่ยกดปุ่มทุกชั้น
แต่ลิฟต์ไม่ยอมหยุดที่ชั้นไหนเลย ราวกับมีลำดับความสำคัญ ระบบจัดการคำขอขึ้นจากชั้นล่างก่อน
มันพาสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในลิฟต์ดิ่งลงสู่ชั้นล่างอย่างรวดเร็ว
หานชิงเซี่ยในลิฟต์ใช้ความคิดอย่างเร็วจัด
เธอจ้องลิฟต์ที่ทำตัวเหมือนผีหลอกนี้ พลางวิเคราะห์ความเป็นไปได้นับไม่ถ้วนในใจ
อย่างแรก มันไม่มีทางเป็นผีจริง ๆ แน่
ถึงโลกจะเข้าสู่วันสิ้นโลก ซอมบี้ระบาดไปทั่ว ก็ไม่มีทางเกิดภูตผีปีศาจขึ้นมา!
อีกอย่าง ต่อให้ถอยหลังไปหมื่นก้าว โลกนี้มีผีจริง แล้วผีที่กดลิฟต์หลอกคนมันจะกระจอกขนาดไหน!
มีความสามารถขนาดนี้ ทำไมไม่จัดลิฟต์ตกตายยกทีม ล้างบางทุกคน กลับมาเล่นสงครามจิตวิทยา?
หานชิงเซี่ยขอพูดตรง ๆ ว่าตราบใดที่ไม่ทำร้ายร่างกายเธอโดยตรง ก็เป็นแค่ขยะ!
ตัวเลือกเรื่องผีไม่เคยอยู่ในหัวหานชิงเซี่ยเลย
นางเป็นคนเลวแบบสุดโต่ง นางกลัวไฟ กลัวปืน กลัวปืนใหญ่ กลัวคน แต่ไม่กลัวผี!
ผีไม่น่ากลัวเท่านางหรอก
ดังนั้น หากตัดเรื่องลิฟต์เสียก่อน คนที่กดลิฟต์ต้องเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีตัวตนทางกายภาพแน่
หนึ่งคือคน สองคือซอมบี้
คน...... ซอมบี้.......
ซอมบี้กดลิฟต์เป็นไหม?
ถ้าไม่ใช่การกดโดยไม่ได้ตั้งใจ มันต้องไม่กดแน่
แต่สิ่งที่หานชิงเซี่ยไม่แน่ใจคือ ที่นี่ใช่ที่อยู่ของราชันซอมบี้ตัวนั้นหรือเปล่า