"หัวหน้า ที่นี่ใช่ไหม?"
สวีเส้าหยางหยุดรถหน้าประตูโรงงานวิจัยและพัฒนายา น่าแปลกที่ประตูโรงงานวิจัยและพัฒนาแห่งนี้เปิดกว้าง
ให้ความรู้สึกเหมือนมีคนเคยเข้ามาก่อน
คิ้วเรียวสวยของหานชิงเซี่ยขมวดแน่น เธอเคยได้ยินชื่อที่นี่มาจากที่ไหน?
เธอมั่นใจในสิ่งหนึ่งอย่างยิ่ง นั่นคือตลอดสองชาติที่เกิดมา เธอไม่เคยมาที่นี่
โรงงานวิจัยและพัฒนายาร่วม...
"อืม"
เข้าไปก่อน
รถของสวีเส้าหยางค่อย ๆ เคลื่อนผ่านประตูโรงงานวิจัยและพัฒนายาร่วม
หานชิงเซี่ยตื่นตัวเต็มที่ หลังจากเข้าไปในประตู เธอให้สวีเส้าหยางขับรถเลียบรอบนอกตัวอาคารโรงงานยาร่วมก่อน
รู้สภาพพื้นที่ให้ชัดเจน ระบุจำนวนทางเข้าออกของตึกนี้ ตำแหน่งคร่าว ๆ และเส้นทางหนีหากเจออันตรายต่าง ๆ
เธอไม่บุกเข้าไปสุ่มสี่สุ่มห้าแน่ ถึงแม้ตนเองจะแข็งแกร่ง แต่เมื่อไหร่ก็ประมาทไม่ได้
หลังจากเลียบตึกไปหนึ่งรอบ เธอได้ข้อมูลดังนี้
ตึกนี้มีทางเข้า-ออกเดียวคือประตูหน้า
ดูจากภายนอก ด้านบนมีแค่หกชั้นเหนือพื้นดิน แต่ข้าง ๆ หานชิงเซี่ยเห็นป้ายทางเข้าที่จอดรถใต้ดิน
มีความเป็นไปได้สูงว่าจะมีที่จอดรถใต้ดินด้วย
ในฐานะผู้เอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกผู้เจนจัด หานชิงเซี่ยจะไม่เข้าไปในที่จอดรถ
เพราะหนึ่ง ที่จอดรถใต้ดินสภาพคับแคบ แสงสลัว อันตรายสูง
สอง การสำรวจพื้นที่ต้องทำจากง่ายไปยาก
เธอต้องยึดพื้นที่ที่ตนจัดการได้ให้มั่นก่อน แล้วจึงคืบคลานไปยังจุดอันตราย
ไม่อย่างนั้นถ้าบุกเข้าไปในที่จอดรถใต้ดินสุ่มสี่สุ่มห้า เจออันตรายข้างในแล้วออกมา แล้วพบว่าพื้นที่ภายนอกที่ดูปลอดภัยก็เกิดภัยแฝงขึ้นมาอีก นั่นไม่ใช่ขุดหลุมฝังตัวเองหรือไง!