ห้องเช่าอยู่ในชุมชนเก่าแก่ใกล้มหาวิทยาลัยเอ ชุมชนไม่ใหญ่ มีอาคารไม่กี่ตึก สูงสุดแค่เจ็ดชั้น กำแพงด้านนอกปกคลุมด้วยต้นไม้เลื้อย
เสิ่นเยี่ยนชิงจอดรถในที่จอดรถใต้ตึก ดับเครื่อง แล้วหยิบร่มพับจากเบาะหลัง ก่อนผลักประตูรถออก
ลู่ฉือโจวไม่รอให้เขามา ลงจากรถตรง ๆ แล้วเดินเร็วเข้าไปในประตูตึก
ไฟเซนเซอร์ในบันไดสว่างขึ้นตามเสียง ไฟสลัว ๆ ส่องผนังที่เปื้อนคราบและตู้ไปรษณีย์ที่เป็นสนิม ลูกบันไดทำจากไม้ ขอบมีตะปูโผล่ ผนังมีป้ายโฆษณาเขียนด้วยปากกาเมจิก แต่ถูกนามบัตรหลายชั้นปิดทับ
เสิ่นเยี่ยนชิงเก็บร่ม แล้วเดินขึ้นบันไดก่อน ลู่ฉือโจวตามหลัง สายตามองไปรอบ ๆ เห็นอะไรก็รู้สึกแปลกตา
ขึ้นมาถึงชั้นสี่ เสิ่นเยี่ยนชิงหยุดที่ประตูห้องซ้ายสุด ล็อกประตูฝืดเล็กน้อย เขาออกแรงเล็กน้อยจึงหมุนเปิดได้
เสิ่นเยี่ยนชิงเอื้อมมือไปกดสวิตช์ไฟบนผนัง เป็นหลอดไฟยาวธรรมดา แสงสีขาวกระพริบสองครั้งจึงนิ่ง ส่องทั่วห้องนั่งเล่นอย่างชัดเจน
ลู่ฉือโจวกวาดตามองทั้งห้องอย่างรวดเร็ว จู่ ๆ ก็รู้สึกบางอย่างบอกไม่ถูก