กู้เหวินโจวเตือน “อย่าพูดวนเรื่องสถานะนัก ที่นี่ผู้ตรวจการเยอะ”
“ได้เลย” เฉิงเสี่ยวเฉิงพยักหน้า
มู่จือซีได้ยินคำว่าผู้ตรวจการ กำลังจะถาม อาจารย์ใหญ่หัวล้านบนเวทีก็ยกมือขึ้น
“ขอให้ครูประจำชั้นนำแถวกลับห้องเรียน”
“คาบแรก สอบวัดระดับ”
เปิดฉากก็สอบเลย? เจ็ดวันหน้าสอบรวมยังไม่พอ คาบแรกยังมาสอบวัดระดับอีก? เสียงสูดลมหายใจดังขึ้นทั่วสนาม
“ม.6 ห้องเจ็ด มากับผม” โจวเซี่ยงยืนหน้าขบวนแถว ม.6 ห้องเจ็ด ตบแฟ้มรายชื่อ
หยุดมือแล้วเขาหันมามองมู่จือซีโดยเฉพาะ
“ท่าน… มาห้องเจ็ดไหมครับ?”
คำพูดนี้หลุดออกไป ทั้งกู้เหวินโจวกับเฉิงเสี่ยวเฉิง รวมถึงคนที่ดูเหมือนผู้เล่นหลายคนรอบๆ ต่างก็หันมามอง
ถ้ามีท่านผู้นี้อยู่ โอกาสรอดของพวกเขาก็จะสูงขึ้นมาก
มู่จือซีใช้ประสาทสัมผัสกวาดผ่านแถวห้องเจ็ด ข้างในปะปนทั้งนักเรียนเอ็นพีซีและผู้เล่น
กฎที่นั่ง สอบวัดระดับ และสถานะของผู้ตรวจการยังไม่ชัดเจน แต่ห้องเจ็ดมีโจวเซี่ยง อย่างน้อยครูประจำชั้นคนนี้ก็กลัวเธอ
“อืม” มู่จือซีก้าวเท้าเดินไปร่วมแถว
โจวเซี่ยงหลีกทางให้ครึ่งก้าว “ห้องเจ็ดยินดีรับใช้ท่านอย่างยิ่งครับ”
“อาจารย์ นักเรียนใหม่ที่เพิ่งย้ายมา ไม่ต้องไปลงทะเบียนที่ฝ่ายทะเบียนก่อนหรือ?”
มู่จือซีเพิ่งเดินเข้าแถว เสียงผู้ชายที่มีแววหัวเราะดังมาจากข้างหลังเธอ
มู่จือซีชะงักเท้า
ประสาทสัมผัสกวาดไป ที่ท้ายแถวยืนชายหนุ่มสวมแว่นกรอบดำ น สมาชิกสภานักเรียนฝ่ายตรวจสอบ นี่คือตัวอักษรเล็กๆ บนป้ายอกของเขา
“ตามระเบียบโรงเรียน นักเรียนใหม่ไม่ต้องไปลงทะเบียนที่ฝ่ายทะเบียนก่อนหรือครับ?” ชายหนุ่มแว่นกรอบดำยืนที่ท้ายแถว น้ำเสียงพอดีให้คนแถวนี้ได้ยินกันทั่ว