สวี่ซิงเฉินฝันทั้งคืน นอนไม่ค่อยหลับ เปิดประตูด้วยสีหน้าเหม่อลอย
ฉินเกอนั่งพิงอยู่หน้าประตู พอได้ยินเสียงก็ลืมตาขึ้นมามองทันที
วินาทีที่เห็นสวี่ซิงเฉิน รอยยิ้มก็ผุดขึ้นบนใบหน้าเขา
"ดวงดาว"
จากนั้นก็เข้าหาอย่างระมัดระวัง ยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งที่เคลือบพลาสติกใสให้สวี่ซิงเฉิน
กระดาษนั้นเป็นสีเหลือง ดูออกว่ามีอายุหลายปีแล้ว
ด้านบนมีตัวหนังสือเขียนด้วยลายมือเด็กๆ สองสามตัว
"คูปองคืนดี ใช้คูปองนี้แล้ว สวี่ซิงเฉินจะยกโทษให้ฉินเกอหนึ่งครั้งอย่างไม่มีเงื่อนไข"
ฉินเกอพูดว่า "ฉันขอยื่นขอใช้คูปองคืนดี"
สวี่ซิงเฉินมองดูกระดาษแผ่นนั้น ความทรงจำก็ย้อนกลับไปสมัยประถมทันที
ช่วงนั้นสวี่ซิงเฉินกังวลเรื่องความสูง เศร้าหมองทั้งวัน ฉินเกอพาเขาไปหาหมอทั่วทุกที่
หมอบอกว่าเป็นเรื่องปกติ อีกไม่นานก็จะสูงขึ้นเอง
แต่เมื่อมองฉินเกอที่สูงกว่าเขาเกือบสองหัว ก็ยังคงเศร้าหมองอยู่ดี
ฉินเกอซื้อทุกอย่างที่มีข่าวลือว่าทำให้สูงได้ทั่วโลก มากองเต็มห้อง
ถึงขั้นหาคลินิกเถื่อนแห่งหนึ่ง เตรียมจะตัดขาตัวเองให้สั้นลงสักท่อน จะได้สูงพอๆ กับดวงดาว
ถ้าไม่ใช่เพราะสวี่ซิงเฉินรู้สึกผิดสังเกตแล้วตามไปหา คลินิกเถื่อนที่รับเงินก้อนโตจากฉินเกอก็คงจะลงมือกับฉินเกอจริงๆ แล้ว
นั่นคือครั้งแรกที่เขากับฉินเกอทะเลาะกัน
สวี่ซิงเฉินด่าฉินเกออย่างหนักหน่วง
ฉินเกอค่อยๆ ขยับตัวเข้ามาแนบชิดข้างสวี่ซิงเฉิน "ฉันก็แค่อยากให้เธอมีความสุขขึ้นสักหน่อย"
สวี่ซิงเฉินโกรธจนหน้าแดงก่ำไปหมด "ถ้านายทำแบบนี้ ฉันไม่มีวันมีความสุขเด็ดขาด แล้วฉันก็จะไม่มีวันสนใจนายอีก!"
ฉินเกอร้อนใจ รีบคว้ามือสวี่ซิงเฉินไว้ "ก็แค่การผ่าตัดลดความสูงเอง ง่ายๆ ไม่มีอะไรทั้งนั้น ฉันไม่ทำแล้วก็ได้ อย่าโกรธเลยนะ"
"นายมันสมองหมูหรือไง? พวกนั้นพูดอะไรก็เชื่อไปหมด?"
ฉินเกอจับมือสวี่ซิงเฉินไว้ไม่พูดอะไร ยอมให้เขาด่า
ดวงดาวด่าเขาก็เพราะเป็นห่วงเขา ไม่อย่างนั้นทำไมไม่ด่าคนอื่น แต่มาด่าเขา?
คิดไปคิดมาฉินเกอก็รู้สึกดีจนยิ้มออกมา
สวี่ซิงเฉินถามว่า "นายให้เงินเขาไปเท่าไหร่?"