สวี่ซิงเฉิน "ผมมีเรื่องหนึ่ง ไม่รู้จะจัดการยังไงดี"
อวิ๋นฉือเอียงตัวมองเขา ตั้งใจฟังอย่างจริงจัง
"ผมพยายามจะเปลี่ยนแปลง แต่สุดท้ายกลับยิ่งแย่ลงทุกครั้ง"
เขาไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรถึงจะดี
อวิ๋นฉือแตะแก้วของเขาเบาๆ "ก็ปล่อยมันไป ตามธรรมชาติ"
"ที่รักจ๋า ไม่ใช่ทุกเรื่องในโลกจะดำเนินไปตามที่เราคาดหวังหรอกนะ"
"แบมือออก ปล่อยให้ทุกสิ่งเกิดขึ้น"
สวี่ซิงเฉิน "ผมรับผลลัพธ์นั้นไม่ได้"
เขาไม่มีทางเดินไปถึงจุดนั้นกับฉินเกอได้ เขาต้องเป็นบ้าตายแน่
อวิ๋นฉือ "งั้นก็ดื่มด่ำกับปัจจุบันสิ"
อวิ๋นฉือ "เรื่องอนาคตใครจะไปรู้แน่"
เธอชี้ไปยังแมวน้อยที่กำลังสะบัดหางอาบแดดอยู่ข้างล่าง "ดูมันสิ หิวน้ำก็ไปหา อยากกินอะไรก็ไปหา ชอบก็คบ ไม่ชอบก็แยกทาง หนาวก็หาที่อุ่น ร้อนก็หาที่เย็น เบื่อก็ไปเล่น เล่นเหนื่อยก็พัก มันไม่มีเมื่อวาน ไม่มีพรุ่งนี้ มีแค่วันนี้"
สวี่ซิงเฉินรู้สึกสะเทือนใจ เขาก็จ้องแมวที่สะบัดหางอยู่ข้างล่างอยู่นานเช่นกัน ไร้กังวล อิสระเสรี มีความกล้าที่จะเดินบนโลกนี้ด้วยตัวคนเดียว
เช่นนั้นแล้ว เขาจะต้องมากังวลอนาคตที่ยังมาไม่ถึง จนก่อความร้าวฉานกับฉินเกอในตอนนี้เลยหรือ?
"ที่ฉันมาวันนี้ ไม่ได้เป็นที่ปรึกษาทางจิตนะ ไวน์นี่ไม่เลว จะดื่มอีกสักแก้วมั้ย"
สวี่ซิงเฉินพยักหน้า "เอา"
อวิ๋นฉือชอบดื่ม ปริมาณแอลกอฮอล์ก็ดีไม่เบา สวี่ซิงเฉินคออ่อน ปกติก็ไม่ค่อยดื่ม
ดื่มไปสองแก้วก็เริ่มมึนๆ ตึบๆ
อวิ๋นฉือเห็นเขาน่ารัก เลยถ่ายรูปให้หลายช็อต
สวี่ซิงเฉินนั่งเหม่ออยู่ฝั่งตรงข้าม ปล่อยให้อวิ๋นฉือจัดท่าทางต่างๆ ให้
แววตาเลื่อนลอย แต่ก็ว่านอนสอนง่าย
ไม่ว่าจะพูดอะไรก็ทำตามหมด
ใจของอวิ๋นฉือแทบละลาย ได้แต่ชมไม่หยุดปาก
เดิมทีสวี่ซิงเฉินยังพอมีสติอยู่บ้าง ต่อมาก็รู้สึกคอแห้ง มึนๆ งงๆ ตอนที่อวิ๋นฉือก้มหน้าเลือกรูปเพื่อโพสต์ในวงเพื่อน เขาก็รินไวน์ให้ตัวเองอีกแก้ว
หลังจากนั้นเขาก็หมดสติไปโดยสิ้นเชิง
อวิ๋นฉือที่รู้ตัวว่ากำลังจะก่อเรื่อง รู้สึกผิดจนใจแป้ว รีบป้อนยาแก้เมาให้เขา แล้วก็ส่งข้อความไปหาจางซินเอิน
จางซินเอินเองก็ได้รับคำสั่งจากอวิ๋นฉือ ให้พาฉินเกอเดินเล่นข้างนอกให้นานหน่อย