หลังจากกินอิ่มหนำสำราญแล้ว ฉินเกอก็ยกกล่องของขวัญของตัวเองออกมา
หยิบของขวัญที่นำกลับมาคราวนี้ให้สวี่ซิงเฉินดูทีละชิ้น ๆ
"นี่เป็นของขึ้นชื่อของท้องถิ่นพวกเขา ฉันไม่เคยกิน นายลองชิมดู"
"หุ่นยนต์รุ่นใหม่ล่าสุด"
"ที่ติดตู้เย็นของที่นั่น เดี๋ยวติดให้เลย เป็นไอพีที่นายชอบที่สุด"
"ไม่รู้ว่าคืออะไร เห็นน่าสนใจดีก็เลยซื้อมา"
"แล้วก็อันนี้..."
ฉินเกอหยิบกล่องเครื่องประดับขึ้นมากล่องหนึ่ง
ขนาดนั้นทำให้ใจของสวี่ซิงเฉินกระตุกวูบ
สวี่ซิงเฉินเคยเห็นแหวนคู่หนึ่งที่ชอบมาก กล่องบรรจุภัณฑ์คล้ายกับอันนี้มาก
ต่อให้รู้ว่า ข้างในไม่มีทางเป็นสิ่งที่เขาคิดแน่ ๆ แต่เขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะจ้องมองกล่องนั้นด้วยความคาดหวัง
ฉินเกอเปิดกล่องเครื่องประดับ "แต่น แต๊น แต๊น"
อัญมณีสีน้ำเงินบริสุทธิ์สูงยิ่งปรากฏในกล่อง
อัญมณีสีน้ำเงินที่ไม่ได้ผ่านการเจียระไนและขัดเกลา คงไว้ซึ่งความงามดั้งเดิมที่สุดของมัน
สีเหมือนท้องฟ้า ไร้รอยตำหนิใด ๆ
"นี่เป็นตอนฉันกำลังจะขึ้นเครื่อง เห็นในร้านข้าง ๆ สีนี้เหมาะกับนายมาก ฉันว่าจะหาคนมาทำกระดุมข้อมือเสื้อ นายใส่แล้วต้องดูดีมากแน่ ๆ"
ฉินเกอแทบจะนึกภาพออกแล้วว่าสิ่งนี้อยู่บนตัวสวี่ซิงเฉินจะเจิดจรัสขนาดไหน
ความบริสุทธิ์และขนาดแบบนี้ หาดูได้ยากจริง ๆ
ดังนั้น ต่อให้ต้องหมดกำไรทั้งหมดที่ฉินเกอไปเจรจาความร่วมมือที่ต่างประเทศครั้งนี้ เขาก็ยอม