สวี่ซิงเฉินมาอยู่ที่ประเทศ Y ได้แค่สองเดือน ฉินเกอกลับสนิทกับเพื่อนร่วมชั้นและอาจารย์ของเขามากกว่าตัวเขาเสียอีก
เดิมทีจุดประสงค์หลักของเขาคือการรักษาโรค พอได้รับความช่วยเหลือจากฉินเกอ อาการก็ควบคุมได้ ภายในสองเดือน กำเริบเพียงสามครั้ง
จำนวนครั้งนี้ต่ำกว่าที่คุณหมอหลินและหมอคนอื่น ๆ คาดไว้มาก
ดังนั้นหลังจากนั้นเขาจึงทุ่มสมาธิไปกับการเรียนเป็นหลัก
ศาสตราจารย์เวนเบิร์กเก่งมาก เมื่อได้ติดตามท่าน สวี่ซิงเฉินก็ได้เปิดโลกทัศน์พบเจอสิ่งใหม่ ๆ มากขึ้น
เขาขวนขวายหาความรู้อย่างหนัก
ฉินเกอก็ยุ่งตลอดทั้งวัน แต่เขากระฉับกระเฉงราวกับไม่ใช่มนุษย์
สวี่ซิงเฉินเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาทำได้อย่างไร ทั้งทำงานตอนกลางวัน รักษาโรคตอนกลางคืน ยังมีเวลามาสนิทกับคนรอบข้างสวี่ซิงเฉินได้อีก
ตอนนี้ทุกคนที่ติดต่อสวี่ซิงเฉิน แทบจะต้องผ่านฉินเกอทั้งนั้น
แม้แต่ศาสตราจารย์เวนเบิร์กก็ยังส่งข้อความหาฉินเกอเป็นครั้งคราว เพื่อถามว่าสวี่ซิงเฉินอยู่ที่ไหน
สวี่ซิงเฉินดูออกว่าฉินเกอมีแผนอะไร เพราะเรื่องที่ผ่านมา ฉินเกอจึงไม่ค่อยมีความรู้สึกมั่นคง แค่เขาคลาดสายตาไปไม่กี่นาที ฉินเกอก็จะกระวนกระวาย
ดังนั้นพฤติกรรมของฉินเกอ จึงถือว่าสวี่ซิงเฉินยินยอม
เขาใช้สิ่งนี้เพื่อยืนยันว่า ฉินเกอรักเขา รักเขามาโดยตลอด เป็นห่วงเขามาก
เขาก็เป็นแบบนี้มาโดยตลอด