ตลอดการอาบน้ำครานั้น ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอย่างที่ฉินเกอคิดเลย
ปกติ ผิดปกติมากเกินไปแล้วจริง ๆ
เพื่อให้เสร็จเร็ว ทั้งอ่างอาบน้ำยังไม่ได้ใช้เลยด้วยซ้ำ
สวี่ซิงเฉินย้ายเก้าอี้เล็ก ๆ มาวางไว้ตรงหน้าฉินเกอ แล้วก็เริ่มขั้นตอนการชำระล้าง
ต่อให้ฉินเกอจะจงใจ ก็ล่อนจ้อนอยู่ดี
และยังพยายามทำท่าทางบางอย่างเพื่อดึงดูดความสนใจของสวี่ซิงเฉิน สวี่ซิงเฉินก็ไม่มีสีหน้าเปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย
ตลอดเวลาราวกับกำลังทำงานชิ้นหนึ่งอยู่ ทำตามขั้นตอน ตรงไปตรงมา
ฉินเกอรู้สึกหงอยเล็กน้อย ก้มลงมองตัวเองแวบหนึ่ง
เขาน่าเกลียดเกินไป งั้นดวงดาวถึงไม่แสดงท่าทีอะไรเลยหรือเปล่า
ก็นะ เขานี่มันน่าเกลียดจริง ๆ สู้ดวงดาวไม่ได้แม้แต่น้อย
ไม่รู้มีโปรเจกต์ศัลยกรรมอะไรบ้างไหม
เขาเองก็ไม่เคยหาข้อมูลไว้ สักวันจะไปถามดู ไม่ได้แล้วรอไม่ได้แล้วนะ เดี๋ยวก็ถามเลย
อาบเสร็จแล้ว ฉินเกอถือโอกาสตอนที่สวี่ซิงเฉินไม่ทันสังเกต แทรกตัวเข้าไปในห้องนอนสวี่ซิงเฉิน
เขานอนลงบนเตียงของสวี่ซิงเฉิน รูปร่างสูงหนึ่งร้อยเก้าสิบ ขดตัวอยู่ที่มุมหนึ่ง
ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวเองให้เรียบร้อย
พยายามจะลดการมีตัวตนของตัวเองลง ดูน่าขันยิ่งนัก
สวี่ซิงเฉินยืนอยู่หน้าประตู ยิ้มในความเงียบแวบหนึ่ง
เจ้าหมาโง่
ฉินเกอเงยหน้าจากผ้าห่ม เห็นรอยยิ้มของสวี่ซิงเฉิน ก็วางใจขึ้นมาทันใด “คืนนี้ผมอยากนอนกับคุณ”
ดูท่าดวงดาวแล้ว มั่นใจได้เลย
หางที่ไม่มีอยู่จริงของฉินเกอเริ่มแกว่งไกว