สวี่ซิงเฉินรู้ว่าจงซิงเผิงไม่ใช่คนดี ตั้งแต่ครั้งแรกที่พบหน้าก็รู้ดี
สายตาที่เขามองเขามันคุ้นเคยเกินไปแล้ว
เขาอยากบอกเรื่องนี้กับฉินเกอ
แต่ฉินเกอไม่อยู่ข้างกาย
ฉินเกอไม่ได้อยู่เป็นเพื่อนเขา
สวี่ซิงเฉินงุนงงอยู่เพียงชั่วครู่เดียว
เขานึกถึงชายคนที่พวกเขาเจอตอนถูกลักพาตัว
นั่นเป็นครั้งแรกที่เขาเจอเรื่องแบบนั้น
เขาไม่รู้ เขาแค่กลัวชายคนนั้นโดยสัญชาตญาณ ตอนนั้นเขาอายุแค่ห้าหกขวบ ไม่เข้าใจอะไรเลย ไม่รู้ว่าทำไมคุณลุงที่สัญญาว่าจะช่วยพวกเขาออกไป พอตกกลางคืนกลับเปลี่ยนเป็นอีกคน
ฉินเกอช่วยเขาไว้ พาเขาหนีออกมา
พวกเขาเดินกันนานมาก ในที่สุดก็เจอคนที่มาตามหา
หลังจากนั้น ฉินเกอก็จับตาดูเขาอย่างเข้มงวด ติดอยู่ข้างกายเขายี่สิบสี่ชั่วโมง
กินข้าวนอนหลับด้วยกัน
ใครก็ตามที่เข้ามาใกล้ตัวเขา ฉินเกอจะตื่นตัวและไล่ไปตั้งแต่แรก
สภาพแบบนี้ดำเนินไปหลายปี กระทั่งพวกเขาเรียนจบชั้นประถม ฉินเกอเริ่มไปหลงใหลสิ่งอื่น
หลังจากจงซิงเผิงปรากฏตัว สวี่ซิงเฉินก็เริ่มคิด
ครั้งนี้ ฉินเกอจะทิ้งเขาไปอีกไหม?
จงซิงเผิงชอบทำเรื่องลับๆ แบบนี้บ่อยๆ แต่มันทำอย่างแนบเนียน แทบไม่เหลือหลักฐาน แถมยังเป็นครูสอนเปียโนที่ดูดีมีหน้ามีตา ทำให้คนที่ถูกมันวางยาหลายคน ไม่กล้าเอาเรื่องนี้ให้เป็นเรื่องใหญ่ด้วยเหตุผลต่างๆ นานา