รถตำรวจมาถึงอย่างรวดเร็ว
จงซิงเผิงที่เต็มไปด้วยเลือดถูกลากตัวออกมา
เขาตะโกนอย่างบ้าคลั่ง "พวกนายจะจับฉันทำไม? ฉินเกอ! ฉินเกอต่างหากที่เป็นคนบ้า! เขาเกือบฆ่าฉัน! จับเขา! จับเขาสิ!"
ตำรวจกดตัวจงซิงเผิงไว้ "อย่าขัดขืน คุณฉินแจ้งความแล้ว คุณมีพฤติการณ์ต้องสงสัยบุกรุกเคหสถาน ชิงทรัพย์ ทำร้ายร่างกายด้วยอาวุธ และกรรโชกทรัพย์ รวมหลายข้อหา"
จำนวนเงินมหาศาล คดีนี้พวกเขาให้ความสำคัญอย่างสูง
"ฉันไม่ได้ทำ!! พวกมันทั้งนั้น! พวกมันจงใจแกล้งฉัน!"
จงซิงเผิงตาแทบถลน
ตำรวจ "พยานหลักฐานแน่นหนา ทั้งยังมีหลักฐานที่เราได้รับ คุณวางยาและอนาจารคนหลายคนเมื่อหลายปีก่อน เราจะสืบสวนไปด้วยกัน"
จงซิงเผิงจะไม่เข้าใจได้อย่างไร ว่าทั้งหมดนี้เป็นแผนของฉินเกอ
มิน่าทุกอย่างถึงราบรื่นนัก เพราะตั้งแต่ต้นจนจบล้วนเป็นกับดักที่ฉินเกอวางไว้ให้เขา เหมือนกับกับดักที่สวี่ซิงเฉินวางไว้ให้เขาเมื่อหลายปีก่อน
เขาเกือบจะได้เงินห้าสิบล้านแล้ว!
เขาถูกตำรวจกดขึ้นรถ เห็นสวี่ซิงเฉินนั่งอยู่ในรถหรู
เขาถูกดูแลอย่างดี ประหนึ่งสมบัติที่ทะนุถนอม ทั้งร่างเปล่งประกายความงามอย่างประณีต
นั่งอยู่ตรงนั้น มองดูจุดจบของเขา
เหมือนเมื่อหลายปีก่อน วางแผนทุกอย่างให้ฉินเกอพุ่งเข้าใส่แทนเขา
แววตาของจงซิงเผิงเต็มไปด้วยความแค้น ตะโกนใส่ฉินเกอ