สวี่ซิงเฉินแกล้งหลบหนีฉินเกอ พอฉินเกอจากไป เขาก็รีบหาเหตุผลกลับมหาวิทยาลัยทันที
เขาส่งข้อความบอกฉินเกอว่า การทดลองของอาจารย์ใกล้เสร็จแล้ว พวกเขาทุกคนต้องไปดูแล
ฉินเกอที่กำลังอารมณ์ดีรอให้สวี่ซิงเฉินลืมตา เพื่อพัฒนาความสัมพันธ์ต่อ เห็นข้อความเข้า ก็โกรธจนขำ
แน่นอนว่าเขาดูออกว่าสวี่ซิงเฉินแกล้งหลับ แถมแกล้งไม่เนียนเลย ขนตายังสั่นระริก
เขาเห็นใจสวี่ซิงเฉิน คิดว่าเขาคงเขินอายมาก ก็เลยไม่แฉ ใครจะรู้ว่าเขาหนีไปเลย
ฉินเกอมองตำแหน่งของสวี่ซิงเฉินในมือถือที่ห่างออกไปเรื่อย ๆ แทบจะอยากไปจับตัวเขากลับมาพูดคุยกันดี ๆ
ลุกขึ้นยืนแล้ว แต่ก็ข่มใจไว้
ช่างเถอะ ให้เวลาเขาปรับใจสักสองวัน
รอให้ดวงดาวชินแล้ว คงไม่เขินแบบนี้อีก
ตอนนั้นพวกเขาถึงจะช่วยเหลือกันได้อย่างเต็มที่
ฉินเกอเปิดมือถืองตรวจดูทุกการเคลื่อนไหวก่อนหน้านี้ของสวี่ซิงเฉิน
หกโมงยี่สิบ ตอนนั้นเขาพึ่งจะออกจากบ้านไม่นาน ดวงดาวก็เปิดมือถือ
ปัดหน้าจอไปมาเรื่อยเปื่อยอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็เปิดแอปเรียกรถ หลังจากนั้นถึงได้ส่งข้อความหาเขา
จริง ๆ เลย คนขับอย่างเขานั่งอยู่ตรงนี้แท้ ๆ แต่ไม่คิดจะเรียกใช้
ในรถ สวี่ซิงเฉินก็ดูมือถืออีกครั้ง คราวนี้เป็นข้อความจากอาจารย์จริง ๆ งานทดลองครั้งนี้สำคัญมาก ให้พวกเขาทั้งหมดไปดูแล
เห็นข้อความนี้ ฉินเกอก็พอใจขึ้นมาบ้างนิดหน่อย